Page image — the source of record
Machine transcription
(۷۳)
وقت تنگ آمد مرا در وقت وصف پشم نیست
تیغ در حلق آمده هنگام مدح چشم نیست
فکر خود کن فرصت ابحاث روی لشم نیست
قهر هم بر من مکن زیرا که وقت خشم نیست
آنچنان یکباره بر کش خویشتن را از وبال
تا بگردد دوستانت شاد و دشمن پا بمال
جامه صد پاره خود را بکن چاره رفو
جهد میکن شوکت دیرینه خود را بجو
سعی کن نادر جهان گردی توهم با آبرو
اینچنین يك بيت پوچی را دگر هرگز مگو
کز تحمل بار را چین از جبین وا میکنم
با کلید میم قفل آهنین را میکنم - :
کو ترا ایجان من با وسمه ابرو چه کار
با سر زلف بتان و کاکل و گیسو چه کار
با سرین و ساق و قد و قامت و بازو چه کار
با خط و خال بتان و با به پشم و مو چه کار
نانوانی زلف علم و حکمت خود شانه کن
وسمه ابروی او را تازه ای دیوانه کن
نی به مو و صف بقا تست لقمۀ نان میدهد
نی به تو يك توشه و يك ساز و سامان میدهد
نی به جنت میبرد نی حور و غلمان میدهد
بلکه او دیوانه و رسوای عنوان میدهد
تا بکی در دینت این بی منفعت ره میروی
روی گردان گشته از ره ورنه چه میروی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.