Page 38

(٢٦) جهد كن كوشش نما تا صاحب حكمت شوى ازجهالت وارهان خود را كه با عظمت شوى صنعتى حاصل نما تا مالك ثروت شوى جهد كن تا چون دگر ها صاحب مكنت شوى اين غريبى اين فقيرى بى نوا ئى تا بكى با وه كرديها و كفتار هوا ئى تا بكى تو چـرا بـر سـاعـد جـانـا نـه جـانـت دادۀ از غـم بازوى او در چـاه غـم افتـادۀ روز و شب چالاں به آه و نـاله در اين جـادۀ فـكـر ميكن تـا كـجـا هـا از تعقل سـادۀ كله ات گرده ورم از كثرت اين دردو سوز با وجود آن بحال خود نمى دانى هنوز ! چند ميباشى ز هجر وه ر دیارى غم در ون چند باشد،درد و آلا مت ز هجر انش فزون تا بکی بختت رود در چاه عسرت سر نگون تا بکی باشی خراب و ابتر وزار وزبـون چند با شی انـد رین عا لم به نا دانی مثا ل تا بكى باشد ز نا دا نى لـب و ر ویت کشا ل دور كن از مغز سر تو نشأ خواب و خمار چـشـم بـكشـا ونـظـر انـد از انـدر روز گـار تا کجا ها رفته در عالم نشان گان و یار تا چها بگذاشته هر کی زخودشان یاد گار تاهنوز آهن تو اندر کهنه سند ان میزنی پتك را برفرق آهن شانه گرد ان میزنی