Page 13

بسم الله الرحمن الرحیم شلاق عبرت من اعوذ خوانده از وسواس شیطان الرجیم ابتدا کرده به بسم الله رحمن الرحیم بر کشیده از جگر تکبیر الله العظيم خوانده اللهم صل را به محمود الکریم میدهم پند ایها الناس اتقوا را با شما مینویسم لیس للانسان الا ماسعی از برای آنکه بر جهل و غرور افتاده ایم از برای آنکه بر نقص و فتور افتاده ایم از برای آنکه از تعلیم دور افتاده ایم از برای آنکه نابینا و کور افتاده ایم بادل پر درد و سوز سینه و چشم پر آب میکنم شخص تغافل کار آتی را خطاب ایکه از دنیا و عقبي بي خبر افتاده در چۀ تاريك نادانی بسر افتاده در گل نکبت زغفلت تا کمر افتاده سود را بگذاشته اندر ضرر افتاده یا بمیرو در میان خاك وخت پوشیده باش یا بیا چون زندگان در کار خود کوشیده باش از تغافل از کفت عزو وقارت رفته ست حرمتت رفته ست یکسر اعتبار رفته ست پستی مدهوش کرده اختیارت رفته ست هوش از مغز و دماغ هوشیارت رفته ست پا به حلقت مانده شد ای غرقه درد و محن تا بکی با درد بی درمانی نشینی جان من من با حوالت چومی بینم دلم خون میشود خون دل از راه هر دو دیده بیرون میشود وضع من میگردد و حالم دگر گون میشود جان غمگینم نحیف و زار و محزون میشود