Page image — the source of record
Machine transcription
(١٠٦)
اسمش محمد بن احمد و كنيۀ اش ابومنصور و تخلص شعرى وى دقيقى است. در بارۀ تخلص شاعر تذكره نويسان تعبير هاى مختلف نوشته اند محمد عوفى صاحب لباب الالباب معتقد است كه او را به سبب دقت معانى و رقت الفاظ دقيقى گفتند. اما جمعى اين مناسبت را بعد الوقوع دانسته و ميگويند ابو منصور محمد بن احمد در اويل جوانى شاعرى پيشه كرد و هنوز جوان بوده كه شاعرى نامور و استاد گرديده است. بگفته فردوسى :
جوانى بيامد گشاده زبان
سخن گفتن خوب و طبع روان
ميتوان عهد اول جوانى اورا كه در همان وقت شاعرى پيشه داشته بدون تخلص شعرى قبول كرد طوريكه معمول است شاعر خودش شايد بمناسبتى كلمۀ دقيقى را تخلص خويش اختيار كرده و نام مسلم شعرى وى گرديده است
در حصۀ مولد او هم اختلافاتى موجود است بعضى طوسى و برخى بخارايى و سمر قندى اش ميگويند اما اكثر نويسندگان به بلخى بودنش ايقان دارند از شعارش پيداست كه اشتياق فراوانى به زادگاه خود دارد و آنرا بلخ گزين خوانده و از «نوبهار» آن به حرارت سخن ميگويد.
دقيقى با اسلوب شيرين و متين سخن رانده، قصايد و قطعات و غزلهاى لطيف او طرفداران زياد دارد، شعراى بزرگ ديگر به وى احترام گزارده اند و بعضاً قطعات اورا استقبال نموده اند.
گر نيستم بطبع دقيقى و فرخى
هستم كنون مقدمۀ كاروان خويش
اديب صابر
دقيقى تغزلات بديع و مدايح عالى و مضامين بكر و اوصاف ساده و طبيعى را با مهارت خاصى در گفته هاى خود منعكس ساخته و رنگ جاودانى به آنها بخشيده است. قطعۀ زير كه در نوع خود در ادب درى ممتاز و تا كنون باين قوت و رسايى و پر مغزى نظير آن سروده نشده از دقيقى است :
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.