Page 35

پیکر ۳۵ متری از ابدات اولیه بامیان محسوب میشود و اکثر احتمالات دلالت بر ان میکند که در عصر کنیشکا کوشانشاه بزرگ کوشانی تراش آن شروع شده باشد چون تاریخ سلطنت کنیشکارا بین ۷ و ۱۴۴ مسیحی قرار میدهند عجالتاً از دایره احتمال بیرون شده نتوانسته و از روی قرائن همین قدر گفته میتوانیم که اگر طرح طاق و تراش پیکر مذکور در اواخر قرن اول مسیحی شروع شده باشد کار در جریان قرن دو م ادامه داشته و پیکر مذکو ر محصول قرن دوم است . هیوان تسنگ زایر چینی حینی که در سال ۶۳۲ از بامیان میگذشت ارتفاع این مجسمه را صد قدم نوشته است در رنگ آمیزی بدن مجسمه به اندازه مهارت به خرج داده شده بود که نامبرده به اشتباه افتاده و چنین تصور کرده بود که پیکر مذ کور را تکه تکه از چودن ریخته و بعد بهم وصل کرده اند هنوز هم اگر در بعضی نقاط محفوظ تر از اصابت باد و بار ان مثل حصص زیر بغل و پهلوی مجسمه دقت شود شواهد رنگ ابی کبو د معلوم میشود. (خنگ بت) که ملک الشعرا عنصری منظومه در باره آن ساخته بود و متاسفانه مفقود شده همین پیکر ۳۵ متری است که هنوز هم به همین اسم زبان زد اهالی میباشد بدن این مجسمه که با پلان راهبی پوشیده شده است رنگ ا بی کبود داشته و همین رنگ کبود آنرا در نظر ز ا یر چینی (پیکر چود نی ) در آورده بود حصص برهنه بدن مثل روی و دست ها زرد طلائی بوده و زایر چینی هم به این امر اشاره کرده و مجسمه ئی هم از فندقستان در مو زه کابل داریم که روی آن با ورقه های طلائی پوشانیده شده بود . طاق پیکر ۳۵متری ۸متر عمق دارد و اصلا روی صفحات جدار آن از تصاویر رنگه مسطور بود که هنوز بقایای آن بالای سر مجسمه در قسمت فوقا نی سقف طاق مشاهده میشود و عبا ر ت از مجلسی است که رب ا لنو ع مهتا ب ر ا به قیافه جوانی روی عراده ئی ایستاده نشان میدهد که چهار اسپ با لدار آنرا میکشد رب النوع در هاله نور قرص قمر که اشعه آن بصورت د ند انه (۲۲)