Page 17

نجات بودائی بودند در مجسمه بزرگی به رنگ طلائی باز بورات درطاق های خود ایستاده بودند هیوان - تسنگ چنین تصور نموده بود که بت ٣٥ متری پارچه پارچه از چودن ریخته شده و بعد با یکجا کردن پارچه های مختلف مجسمه بزرگ را بمیان آورده اند . علاوه به این دو هیکل استاده بودا مجسمه خوابیده او هم به طول هزار قدم وجود داشت که امروز از آن اثری باقی نمانده . درنیمه اول قرن ٧ هنوز ده معبد بودائی آباد وبیش از چندین هزار پیروان بودائی در سموچ ها زندگانی داشتند . پاد شاه محلی در بامیان حکومت داشت که از مرد مان محلی خود دره بوده وحتماً یکی از اعقاب همان سلسله پاد شاهانی بود که ماخذ اولیه اسلامی ایشان را به لقب (شیر های ) بامیان یاد کرده وخوشبختانه تصویر یکی از آنها از درۀ ککرک بامیان بدست آمده که درموزۀ کا بل موجود است. حین عبور زایر چینی از بامیان سر حلقه علمای بودای دو نفر بودند موسوم به (آریاداسا) و (آریاسنا) ایشان از هیوان تسنگ استقبال نموده ودر جریان مراسم دیدن معابد باشکوه این دره شهیر او را مشایعت می نمودند هشتاد و پنج سال بعد از هیوان - تسنگ زایر دیگر چینی موسوم به (هوی قچه‌او) که از اهل (کوریا) بود از راه بحر به هند آمده و حین مراجعت به (آسیای مرکزی) در حوالی ٧٢٧ مسیحی از بامیان عبور نمود . مشار الیه از امیر بامیان وقدرت وجلال او سخن میراند معابد بودائی هنوز آبادوروحانیون پیروان بودائی به تعداد زیاد دیده می شدند چون سخن بر سر پادشاه محلی بامیان است و دو نفر زوار چینی (هیوان تسنگ) و (هوی تچه او) درطی قرون ٧ وهشت مسیحی شاه محلی مذکور را دیده اند وآوازه شهرت دودمان شاهی مذکور به لقب (شیرهای بامیان) تا قرن چهارم هجری (قرن دهم) (مسیحی) در آثار مورخان عربی دیده میشود نظیر آنها امرای محلی دیگر درسایر نقاط مملکت در جنوب وغرب مثل امرای (١٠)