Page 101

(٨٦) و دار الملك سلاله اسلامی ال ناصر شد نقاشان و استادان میناتور ساز چه از خود استادان قدیمه بامیان وفند قستان چه از اثار و دانش وهنر آنها مستفید شدند و بدین جهت در انیکه ملاحظه میکنیم تصاویر دیواری عصر غزنوی که از لشکر گا بدست آمده است به روش (هند و ایرانی) تصاویر بودائی و نسطوری و مانی مکشوفه از افغانستان و آسیای مرکزی شباهت هائی زیاد دارد . مقصد از اصطلاح عملی مدرسه «هندو ایرانی» اینجانه (هند) است ونه (ایران) و نه بصورت ترکیبی نفوذ هر دو، بلکه اسمی است وضعی برای مدارس هنری وفرهنگی ومدنی که میان هند وایران به سرزمین افغا نستان مختص است و میتوان آنرا سبك وروش «خراسانی» یا «افغانستانی» خواند. صنعت هیگل سازی ونقو ش و تصا و یر رنگه دیو ا ری در دوره های بو دائی وزمانه هائی که آئین مانی و نسطوری در افغا نستان مروج بود مراتب بلندی را پیموده بود. امروز خوشبختانه نمونه های تصاویر دیواری هده و بامیان و ککر ك وفندقستان همه پیش مادرموزة کابل موجود و ممیزات هر دورة و هرجا را مطالعه میتوانیم. منتها همانطور که پیروان آئین مانی ونسطوری در حصص غربی وشمال افغا نستان در سیستان وحوزة هری رود و باختر از مدارس هنری بودائی افغانستان مرکزی وشرقی الهام گر فتند هنرمندان دوره ها ی اسلا می منجمله نقاشان عصر غز نوی بنوبه خود از آنها و روش هنر ی آنها استفاده کر دند. اگر در تصا و ﯾر رنگه د یواری با میا ن و ككرك وفند قستان ولشکر گاه بنظر دقت نگاه شو د نقاط مشترك زياد نه تنها در روش هنری بلکه در شکل لباس و اسلحه هم به مشاهده میرسد و این مشاهدات ثابت میسازد که سوابق هنر نقاشی در مملکت موجود بود و به تقضای ایجابات زمان ومکان تحولاتی در آن پدید آمده است .