Page 16

(۱۱) پس غذای عاشقان آمد سماع که درو باشد خیال اجتماع آتش عشق از نواها گشت تیز آنچنانکه آتش آن جوز ریز پیش من آوازت آواز خداست عاشق از معشوق حاشا کی جداست عشق مولی کی کم از لیلی بود گوی گشتن بهر او اولی بود گوی شو میگرد بر پهلوی صدق غلط غلطان در خم چوگان عشق عشق چون کشتی بود بهر خواص کم بود آفت بود اغلب خلاص داند او كو نيك بخت و محرم ست زیر کی ز ابلیس و عشق از آدمست ترك مال و ملك كرد او آنچنان كه بترك نام و ننگ آن عاشقان باغها و قصرها و آب رود پیش چشم از عشق گلخن مینمود عشق در هنگام استیلا و خشم زشت گرداند لطیفان را بچشم ترك كن معشوقي وكن عاشقی ای گمان برده که خوب وفائقی خویش را تعلیم کن عشق و نظر کان بود كـالنقش في جرم الحجر غیر تو آید که پیشت پیستند بر تو میخندند وعاشق نیستند عاشقانت در پس پرده کرم بهر تو نعره زنان بین دم بدم عاشق آن عاشقان غیب باش عاشقان پنج روزه کم تراش بو زیغد وسوسه عشق است وبس ورنه کی وسواس را بستست کس عاشقی شو شاهد خوبی بجو صید مرغابی همی کن جو بجو غیر این معقولها معقولها یابی اندر عشق با فرو بها عشر امثالت دهد تا هفتصد چون ببازی عقل در عشق صمد از عزا چون بگذرد یکچند روز کم شود آن آتش و آن عشق وسوز زانکه عشق افسون خود بر بود رفت ماند خاکستر چوآتش رفت تفت عشق پر مرده نباشد پایدار عشق را برخی جان افزای دار پیر عشق تست نی موی سپید دستگیر صد هزاران ناامید عشق صورتها بسازد در فراق تا مصور سر کشد رقعه تلاق