Page 308

( ۲۸۳) آمده . بهرحال وضعیت و اسمای این کوهها را اول قرار زمیادیشت و بعد از روی هوم یشت مطالعه میکنم . موقعیت بعض ازین کوهها تا حال معین و برخی دیگر تدقیق بکار دارد، کوهائی که در جز اول زمیاد یشت ذکر شده اند قرار ذیل اند: (۱) هریتی بارز Haraiti-Barez (۱) اولین کوه متذکره زمیاد یشت کوه هریتی با رز» یا «هرابرزاتی » Hara-berzati : است که قرار اصطلاح اوستا دورا دور زمین را گرفته و تا مناطق شرقی امتداد داشت و پای آنرا آب تر میکرد. گایگر در اطراف موقعیت این کوه مطالعه کرد. و میگوید: در اوستا فقره ایست بدین سان که : « میتهرا » پیش روی آفتاب پیش روی ماه و ستارگان بالای «هرابرزاتی» بلند میشود، از روی این فقره به این نتیجه میرسد که کوه مذکور بطرف شرق بوده سپس چنین اظهار میدارد که من به این نظریه هستم که «هرابرزاتی» نام محلی بوده و از روی موقع تذکار معلوم میشود که معنی اسم آن «کوه های بلند» بوده و عبارت از توده مرتفع پامیر میباشد زیرا هم بلندترین همه کوهها است و هم شاخه های آن بطرف شرق امتداد یافته. گایگر این را گفته و نظریه بعضی کسانی را که کوه مذکور را عبارت از البرز جنوب سواحل خزر میدانند رد میکند. کوه «هو کریا» که در اوستا یاد شده هم عبارت از یکی از قله های پامیر است . (۲) زره دهازا Zeredhaza : دومین کوه متذکره این یشت «زره دهازا» است که به اصطلاح اوستا مانند کوه فوق الذکر دورادور زمین را تا شرق فرا گرفته بود . چون این دو کوه به تعریفی که ذکر شد موازی هم بودند احتمال میرود که «هرابرزاتی» شاخه را که از پامیر بنام هندوکش جدا شده است هم در بر بگیرد در اینصورت «زره دهازا» کوه بابا خواهد شد. قرار فقره دوم زمیاد یشت ازین کوه شاخه هائی «ایوشیدا او اوشید ارنا» Ushidhas-Ushidarena ارزییفه Erezifya «فرا اورپا Fraorepa منشعب شده بود . شاخه اولی یعنی کوه «ایوشیدا او از شیدار نا» را کوه «اوشداشتار» هم