Page image — the source of record
Machine transcription
( ٥٣ )
که فرمود فرمانده داد گر که ای محتشم سر ور نامور
در آداب شاهیست دان نخست همین را ستی وزبان درست
چو نبود بشه را ستی در کلام بر و باد دعوای شاهی حرام
بنزد يك من خصم دندان شکن بسی بهتر از یار پیمان شکن
کژت راست کفتن نیاید گران و فائیست در عهد پنجابیان
بمیثاق و عهدند بسیار سست به پیمان شکستن دلیرند و چست
ازین پیش با ما که بودی بجنگ دریدیم ها مون بریدیم سنگ
بگواز کجا با تو تفنگ آمدیم زفریای کم کی بجنگ آمدیم ؟.
تو چندان کجا تیغ برداشتی که ما جان ببر دیم از آشتی
تو بگریختی چند بار از برم برفتی به نیرنگ وصلح از برم
پس از آشتی باز آئی بجنگ نه آن را شتاب و نه این را درنگ
مر ابسته عهد و پیمان کنی که خود از پی جنگ سامان کنی
تو یکسو نشینی به نیرنگ ورنگ نهان میفر ستی دگر کس بجنگ
و گرنه چه یا را که آید هری بکابل زمین بهر جنگ آوری
کنون آن هز بر نبرد آزمای فتاد از سر تیغ اکبر زیپای
سواران من همچو شیر دژی به جوشند در درهٔ خیبری
بگو تاچه خواهی ز صلح و نبرد که تا کار خواهم بدانگونه کرد
بدو گفت رنجیت کز ما بگوی که ای نامور کرد پر خاشجوی
هری سنگ سردار فیروز جنگ بجنگ آوری داشت خوی پلنگ
بهر جا که میخواست می تاختی به بی وابکی کار ها ساختی
ز ما بود از روی فرمانبری ولیکن نه در جنگ و کین گستری
نه پر سید از ما زروی غرور نمود اینچنین بازی از عقل دور
شمرد اینچنین بازی سرسری که تا داد خود سر در ان سرسری
اگر من بجنگش فرستاد می زخود هم کسی همر هش داد می
چنان شیر مفت اندران کارزار نمیشد بگردان کابل شکار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.