Machine transcription
(۱۰)
چو دورش بحد نهایت رسید عنایات او بر عنایت (رح) رسید (۱)
خلیفه از و حافظ احمد (رح) شده پسش حافظ گنج سرمد (رح) شده
بنوشید از وی شراب طهور سعید ازل شیخ عبدالصبور (رح) (۲)
ز انفاس آن نو بهار نهفت چو غنچه دل گل محمد (رح) شگفت
به آن دولت آن شاه عالی مقام بخود در جهان کرد کنگل نام
خلیفه شدش یار خاص شفیق میان صاحب ما محمد رفیق (رح)
چو رفت از جهان آن شه ملك دین شدش قرة العین خود جانشین (۳)
گرفته با وج ولایت مقام چو قطب فلك زان شدش قطب نام
از ان بحر ذخار فیض عمیم جدا شد بخوردی چو در یتیم
همیکرد آن شاه با تربیت (٤) چو روحانیانش برو حانیت
بظاهر زیاران آن شاه دین یکی بود از اهل صدق ویقین
سعید ازل نام عبد الهش (رح) نموده زراز سلوك آگهمش
چو در عهد ما این مبارك شجر چنین سایه داراست و شیرین ثمر
بر آمد ثمر زین در خت رفیع محمدا مین ومحمد شفیع
چگویم فرح بخش روح وروان ثمر داشتی این درخت جوان
الهی باین سرورانبيا (٥) بارواح این زمرة اولیا
ببرعت رسان پایه مرشدم نگهدار در سایه مرشدم
به محشر امانم زگر مای سخت ده از سایه این مبارك درخت
سگ نفس من از سگی رسته دار باین سلسله بسته پیوسته دار
چه امکان که لاف پربشان زنم دم نسبت خود بایشان زنم
همین بس که این بندۀ دل پریش بخواهد درین سلسله مرگ خویش
(۱) شیخ عنایت : شاید مطلب شاعر شاه عنایت باشد که از مردمان اهل طریقت بوده
و در سال ١١٤١ ه ق وفات یافته است .
(۲) ده سعید زمان شیخ عبدالصبور .
(۳) در نسخه «د» نیز عیناً چنین است . ا ما تصحیح خ : شد ش قرة العین وی جانشین
(٤) نسخ «د» و «ك» : همیکرد آن شاه جان تربیت . اما تصحیح خ : همیکرد آنشاه ولی تربیت .
(٥) خ : الهی طفیل شه انبیا .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
