Page 127

(۱۰۸) چها کان ندارند دررای خویش چه بد کان نگویند برجای خویش بترسم که گر تیغ کین بر کشند زمین را بچرخ برین بر کشند بگیرند این کشور و تاج و تخت بتر کی زتر کان ستانند رخت زکابل شد دشمن تا فرنگ نشسته است هر کس بتدبیر جنگ درین روزها بشکرتی گر غنیم رسد در بخارا سپاه عظیم زشو ره بخا ری به خا را رسد که در چین زبلخ وبخا را رسد کنون ترس آهن بزن بر حجر (۱) نه آنکه که در شوره افتد شرر پی سفله چند بی خانمان مبندا ز رخنه درین خاندان همه گفتنی زان بگفتم ترا که فردا بسکوتی نگفتی چرا ؟ بتقرير آن اخفش پر هنر (۲) امیران میمون لقا سر بسر ثنا گستر و آفرین خوان شدند تصدیق او لحيه جنبان شدند بشاه سبك كوش شوریده رای بدل کرد وسواس ابلیس جای بگفت ای سرافراز این انجمن کنون مصالحت چیست رأیی بزن بند پیر صاحب صلاحی بسنج که بخشد رهائی زاند وه ورنج بگفت ای شهنشاه کردون جناب چنین است فتوای رای صواب که این نامور در کمند آوری بهنگام با رش به بند آوری سلاح از سپاهیان او سر بسر ستانی و را نی ازین بوم و بر زتشويق و آزا ر د شمن و هیم بدشمن که دزدست دشمن دهیم هر آن زشت نامی که گنج آورد به ازنيك نامی که رنج آورد مشو ران عبث شهر بار فرنگ بر آتش میاور که آید بچنگ که آنگه نه این ملك ماند بیای نه این نام نيك تو ماند بجای کج اندیش شه را سخنهای کج شده کیش کج راست برپای کج (۱) - ترس بالضم در عربی بمعنی سپر و در فاری چیزیست معنی دارد . اما در نسخه « خ » و «د» این فرد چنین تصحیح شده : کنون ترس آهن مزن بر حجر نه آنکه که در شوره افتد شرر : (۲) - «نسخه» «د» وزیران بعوض امیران درج شده است اکبر نامه ( ۱۰۰۰ جلد ) ۔ عبدالاحمد و محمدعظیم : مرتب : علی محمددریجانی ۔ اجراء شبتر ولثوگراف :۱۱-۲۸ش مطبعه عمومی