Page 94

( ۷۳ ) در ایام سلطنت سلطان ابوسعید صیت زهد و دانش بهمه جا رسید و سلطان مذکور بی نهایت در احترام و تکریم او کوشش کرد: چنانچه مشهور است که شبی یا روزی جامی بدر بار سلطان ابوسعید رفته و چون اورا مشغول عیش و طرب یافت باز گشت و از سلطان دیدن نکرد چون این خبر به گوش ابو سعید گورگان رسید محض احترام ومراعت خاطر جامی سامان و آلات طرب را رفع کرد و ملازمی را بطاب مولانا فرستاد مگر با آنهم جامی از حضور بهم رسانیدن انکار و رزید و این دوبیتی را فی البدیهه سرود : نه زهد آمد مرا مانع زبزم عشرت اندیشان غم خود دور میدارم زبزم عشرت ایشان بجائی کبا جلس شاهان نشاید فرش ره حاشا که راه قرب یابد دلق گرد آلود در ویشان درین دور مولانا کتب و آثار زیاد نوشت از جمله دیوان اول و بعضی از رسائل تصوفی او : در عصر سلطان حسین بایقرا مولانا جامی بیشتر از پیش مقبول عام وخاص گشت و آن سلطان علم دوست را ما نند مقناطیسی بسوی خود جلب نمود ، میر علیشیر نوائی خیلی ها محبت و ارادت مولانا را بدل می پرورانید ومولانا هم اورا فوق العاده عزیز میداشت چنا نچه در اکثر ا آثار و اشعار مولانا مدح وتمجید آن وزیر دانشمند دیده می شود ، جامی را نه تنها سلطان حسین ومیر علی شیر دوست میداشتند بلکه تما ما شهزادگان و اراکین و علماء ومشایخ عصر مراتب احترام وعزت اورا بجا می آوردند . بیشتر از آثار گرانبهای جامی در زمان سلطان حسین میرزا بوجود آمده اند زیرا درین عصر علم و ادبیات بیشتر ترقی داشت و از آثار ومؤلفات او درین دور زیاده تر تقدیر و ستایش بعمل می آمد . بالاخره مولانا در هرات ، به روز