Page 189

( ) ه از افغان مينه ، هم زیب اوراقی بکند و در محضر اذهان قرار بدهد. دیگران رجال و نوابغ و دواهي وادبا و علما و آن هائی را که بزعم خود شان پیش آهنگان دورة رنسانس شده میتوانند، چه در حیات و چه پس از آن بنظر حرمت و چشم تعظیم دیده فرصت نمیدهند که گاهی چشم حسود زمانه مانع تبارز افکار و خیالات و امیال و عواطف و عزایم و ارادات و ارقام تذکرة حیاتی واشاعت آثار و بقایای مفکورة ایشان گردد. جای شك نيست كه ابن سينا و جلال الدين بلخی و عطار وسنائی را آب وهوا و محیط ادب پرور ما در آغوش خود پرورش داده و اذهان و مشاعر علوی آن ها را انکشافات قابل وصف و از خود تعریف داده است . کس نمیتواند از روی حق وحق بینی و طرفداری از حق سیدجمال الدین را نمك پرور دة خاك و تربيه يافتة محيط خود تصور کند و عظمت روح سلحشور و پر از حرارت و غیرت افغانی و اسلامی او را مرهون تربیت و پرورش محیط و اقلیم خود بداند و غيره . اما تا امروز در جراید و مجلات حق این هامن حيث هو حق سوانح مفصل این ها طور یکه لازم است از طرف كدام نویسنده و یا عالم و فاضل بیرون نشده و سلاسل کتب و اثار و ریخته های دل و دماغ و تفکر این ها از سایر السنه خارجی برای مزید آگهی علا قه مندان بزبان خودما ترجمه و اشاعه نیافته است و مردم ما و بالاخص ذوق مندان وعلم دوستان ما تا کنون بوره گفته نمیتوانند که در مشاعر و اذهان و کانون موجودیت این بزرگواران سلف این سرز مین چه گوهرهای ثمین و ناسفته طبیعت بوديعه گذاشته و استفاده آن برای چشم براهان از کدام نواحی و طرق مصدر استفادت قرار گرفته میتواند ؟ مسؤل عدم ایفای این امر کیست؟ چرا نویسندگان گوشه گیر و فضلای با دانش گوشه و کنار مملکت عزیز ما از گذشتگان نامی و آثار برگزيدة شان کسب منفعتی نمی دارند؟ روزگار که هیچ وقت نمی خواهد مرام ما بکام ما باشد بخواهد آیا اگر نویسندگان و فضلای کنونی و یا دردا درتألیف و تراجم آثار خود و تتبع و تدوین بقایای علمی سایر نیاکان و باقیات صالحات شان تتبعات وتفحصات و تدقیقات ننمایند از بزرگواری شان چه چیز کاسته میشود ؟ امروز وظیفه هر دستگاه نشراتی و تبلیغاتیست که در گرد آوردن آثار قیمت دار گذشتگان و با شاعت و رسانیدن آن ها حتى الاقتدار سعی کند ور نه اگر بار دیگر در آینده بزرگان این قوم را دیگران از آن خود ساختند مسئول همین ما خواهیم بود چنانکه ما هستیم .