Page 938

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۴۵) حسن سیرت ابا بکر ض صياد نگردید پس حق ابوبکر را اراده کرده اطاعت نمودیم و در لشکر او غزا کردیم انچه مرا میداد میگرفتم چون بغزا میفرستاد غزا میکردم و در نزد او مردمان را بدره خود میزدم چون ابو بکر از میان ما رفت عمر رضی الله عنه خلیفه گردید وی نیز بان طریق که ابو بکر خلافت میکرد بیعت نمودیم او را مخالفت نکرد از وی در نفر استحقاق او ندانسته با لشکرهای او غزا کردیم انچه میداد میگرفتم چون بجهاد میفرستاد میرفتم بحضور او مردم را بدره خود میزدم چون آن فوت گردید قرابت و سبقت و بزرگی در خواطر من گذشت کفه خلافت از مین تجاوز نخواهد کرد مگر ازین مسئله احتیاط داشتم که خلیفه بکر کار یکه کند بدر ورقته ملحق میشود خلفا درا دیدم که نفس خود و اولاد خود را از خلافت کشیدند اگر بلحاظ خلافت دوستی میبود باید خلیفه ولد خود را جای نشین میکرد امر خلا بین چند نفر وضع شد که ازان جمله یکی من بودم گمان کردم که از من عدول نخواهد کرد عبد الرحمن بن عوف از ما بان عهد گرفت هر یکه اطاعت کنیم کسی اکه حق تعالی بر ما والی گردانیده دیدم که عهد برای غیر من گرفته شد بعثمان رضی الله عنه بیعت کردند اطاعت خود را مر بیعت خود سابق ندانستم من نیز بیعت نموده حقوق او را ادا کردم و اطاعت او را لازم دانستم با لشکر او غزا کردم بداده او قناعت میکرد کم اگر به غزا فرستادی غزا میکردم در نظر او مردم را حد میزدم چون عثمان شهید شد دیدم که دو خلیفه که خلافت را بواسطه امامت گرفته بودند گذشتند و یکه من طوعاً بوی بیعت کرده بودم شهید شد مردم حرمین و کوفه و بصره بمن بیعت نمودند دیدم شخصیکه نه قرابت او مثل قرابت من و نه علم او مانند علم من و نه سبقت او مانند سبقت من و حقد ار تر از وی بودم برای خلافت حرکت کرد یعنی معاویه از طرق بسیار بطریق صحت نقل شده که بعد از فوت پیغمبر صلی الله علیه وسلم عباس عم النبی برای علی گفت دست خود را هموار کن تا بتو بیعت کنیم و کسی مخالفت یکند علی ازین سخن ابا نمود اگر چنان بودی که نص بر خلافت او بودی هر آینه قبول میکرد و تاخیر نمی فرمود با وجود یکه همراه او عباس زبیر و بنو هاشم و غیران بودند از هر بدی این قول شیعه بدترست که میگویند علی را نص میدانست لکن محض برای تقیه پوشید پاک است علیه ازین فعل حاصل اینکه اخبار