Page 939

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۴۶) حسن سیرت ابابکر رض در روایات بر صحت خلافت شیخین از علی رض و بر افضلیت شان که خبر آنقدر ثابت شده باطرق و روایات بسیار که اشخاص ثقه روایت کردند از آنجمله محمد حنیفه پسر علی رض و غیره اگر شخصی تتبع روایات را بکند بصادر شدنی همین اقوال از حضرت علی یقین کرده از شک و شبهه خلاص میشود حافظ ذهبی گفته که این روایات بحد تواتر رسیده از هشتاد و چند نفر از اصحاب در روایت شده حضرت علی در خلا و ملا این سخن ها را بیان فرمود بلکه در خلافت خود بر منبر کوفه بهمین مضمون خطبه خوانده بحضوری بسیاری از صحابه رضی الله عنهم از همین سبب امامان چهارگانه و ائمه حدیث مثل صاحب بخاری و مسلم و باقی اصحاب کتب شش گانه حدیث و غیره و امامان سلف و باقی اهل سنت و جماعت به اعتقاد داشتن و صحیح دانستن خلافت شیخین از علی اتفاق نموده اند سفیان ثوری فرمود کسی که بگوید علی در خلافت از ابی بکر حقیقتاً خطا کرده است ابی بکر و عمر و مهاجرین و انصار را گمان نمی برم که عمل او بآسمان برده شود با همین اعتقاد دار قطنی از عمار بن یاسر نیز چنین روایت کرده و از علی نقل نشده که گفته باشد پیغمبر صلی الله علیه و سلم بر خلافت او نص فرموده تصریح کرده باشد بلکه چون از وی پرسیده شد انکار میکرد چون روافض علیه اللعنه بر کار این امر در انکار اقرار صحت خلافت شیخین از علی رض سبب کثرت روایات و تواتر قادن شدند زیرا خلافت شیخین و اطاعت علی خلافت شان را ظاهر بود که غیر از جاهل و شمار و شخصی مبهوت ستیزه کننده انکار نمیکرد گفته اند این اقوال را علی رض بجهت تقیه فرموده اند این سخن شان دروغ و افتراست چه قدر ننگیست و بین مورد قوله تعالی الا لعنة الله علی الکاذبین ایا چگونه توهم میکنند شخصی که ادنی عقل و فهم داشته باشد تقیه را بر مرتضی علی رض با اینکه حق تعالی و بر عقل وافر و شجاعت کامل داده بود که غیر از خدا وند از کسی ترس و ملامت کسی پرواند است چه گونه این سخن ها را عاقل میگوید که وی در خلا و ملا در زمان خلافت خود بر منبر کوفه حالیکه از روی امارت و جاری شدن حکم قوی بود و هم این سخن ها بعد از مدتی از فوت شیخین بود ایا از چه می ترسید که تقیه میکرد سبحانک هذا بهتان عظیم و از قبیح تر افتراشان اینست که میگویند که پیغمبر صلی الله علیه و سلم به خلافت او وصیت کرده بود اصحاب مخالفت کردند و علی نیز این امر را می پوشید و از ترس وقوع فتنه سکوت میفرمود زیرا