Page 69

نزدله بروث گله نه کشی بدی خو کی جهان خراب کنی ظالم سکی کم دیده روزگار چو او بد قیا فه زین گونه صدهزار عيوب دگر ور است الطاف تواست ور نه سزاوار قدرنیست یکماه شد که روز برو ز اعتبار او بد پروری نبود باحکام حکم شاه حیف است کرد یار هری کر پری چنین اي مهر آسمان عدالت به ابتدا کو زك به اختيار خود هر جا که میرود مولای خلق حضرت حافظ نوشته است سي ساله ام بحکم به بهشت یکه ام بگیر بي رتبۀ بد عصمتی از عیب خودبكم فرزند از و بگیر یه بزا ری از و حرم پر خواروهر زه گرد مدامش غم تکم گر فرد فرد قصه کنم بشکند قلم كان مدير ك ا بو د بحضور تو محترم در حضرت حضور فزو است دمبدم این بدگهر چرا لترق زند قدم باشد بداغ حب تو امروز متسم از پیشگاه عدل تو شد امر این رقم گو میرونو از بهر گوشه زیر و بم ان العهو د عند ملوك النهى ذمم يا يكنفر بخدمت خاصم نمای کم جواب از طرف نائب سالار مذکور برای عیال خود انشاء کرده است ای برق لطف جانب ده رو بصد ضرور آیز تو فگن بساوه که تدبیر عقل ورای بخرام انچنان که خرامند مهوشان خسته تو که گلبن بستان عافیت زیرا که باد را نبود طاقت عبور زان خاك پاك كر ده درینروزهاظهور ستیز آنچنان که ستیزند اهل زور خورشید برج عصمت آن رشک ماه ور