Page 723

صفحه (٤٣) سال اول ـ مجله کابل شماره (۱۱) میگذارد . بتعبیر دیگر جمیع ادیان سماوی بالخصوص دین مقدس اسلام است که دائماً بشر را مسرور و آرزو مند مختلط با خوف و هراس داشته و میدارد . اما سرور ورجائیکه با خوف و بیم آمیخته است یا ترس وهر اسیکه ازان شمیم ورائحة عفو ورحمت می آید . نعوذ بالله در صورتیکه اگر دین و جودی نمیداشت ویا برطبق فرمود های کلام الهی برای بقاء روح حقیقی و عالم آخرت متیقن نبوده ، در آنجا هر کس مجزای اعمال و کردار خود نمیرسید . چگونه يك انتظام ورونقی درامور اجتماعی وحیاتی بشر حکمفرما بوده ، از تصور پاداش نيك اعمال حسنه خویش غریق بحر نشاط وامید ، ویا از جزای بد کردار زشت و قبیحی در خوف و هراس میتوان زیست . و بدیهیست که از عدم تحقق بقای روح و عالم آخرت بچه اندازه شرارت و بدبختی های در جوامع بشری بروی کار آمده چقدر فتوری در اساس زندگانی ، و قوانین عادله تولید میشد . وچه مفاسد ، رزائل وفحشا ازانسانها سرزده بمانند حیوانات بزیستن مجبور میگردید . از موضوع دور رفتم . بآنکه انسان به ایمان آوردن بوجود واجب الوجود و خلود روح از رهگذر وقوانين منطق مجبور است از رهگذر مشاهدات و تجربه هائیکه امروز بعلمای علم الروح دست داده به انجاز اوامر و احتراز از نواهی آن خود را موظف میداند . چنانچه از قرار اکتشافات انجمن های روحی يورپ وامريك ، ونشرات آن بخوبی ظاهر میشود . که از ارواح نیز استمدادی نموده ؛ از القا آت پرمنافع آن میتوان مستفید شد . به تهذیب اخلاق ساعی و کوشان گشته ، از اجزای شديد اعمال ناشایسته در اضطراب افتاد .