Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه (٤٣)
سال اول - مجلۀ کابل
شمارۀ (۹)
برهمه علاقهای سلسله کوه سلیمان و کوه سفید ، که از یکطرف شمالاً الی منابع دریاهای سوات و پنجکوره و سلسله کوه دوما ، واز طرف دیگر تا سواحل جنوبی دریاهای لوگر د کابل الی جلال آباد وسعت داشته ، شرقاً بدریای سند و غرباً بدریای هلمند محدود و متصل بود ، حدود جنوبی آن همان بود که حاضراً علاقۀ کاکر است و از انجا متوازی علاقهای : - پشین ، شال ، وادی بوری ، الی دریای سند پیش میرود . پس ولایت زابل ( قندهار ) نیز داخل حدود ولایت پاکتیای قدیم بود . »
مستر بیلو برای آنکه محل وقوع ولایت پاختیا را روشنتر در افغانستان طبیعی معین کند مینویسد : - « وقتیکه ما بجغرافیای قدیم این ملکی که ـ فارسی ها او را آریا ورتا ، ویونانیان آریانا میگفتند ، و بعدها خراسان وحالاً افغانستان نامیده میشود - نظر مینمائیم ، تقسیمات عمدۀ ملکیه او از زمانه قدیم اینچنین معلوم و آشکارا میشود : - در جهت شمال ولایت باختریا ( بلخ ، بدخشان ، میمنه ) وولایت مارگیانا ( مرغاب و مرو ) در جهت جنوب ولایت با گدراسد (گدروسیا = بلوچستان) در سمت غرب ولایت آریانا ( هرات وخراسان ) و ولایت درنگیانا ( سیستان ) در سمت شرق یک حصه از ولایت باختریا ( چترال و نورستان ) و ولایت پاکتیا ، در قطعه وسطی ولایت پیرو پاسیس ( غور و هزاره جات ) و ولایت اراکوسیا ( قندهار ) بانحساب نه تنها ولایت زابل بلکه ولایت گندهاریا ( پشاور ، سوات و باجور ، کابل ) نیز داخل ولایت پاختیای قدیم بود .
اما مرور دهور و حوادث تاریخی ، پاختیای قدیم را دو چار سرنوشتهای متباین و متخالفی نمود ، بنوعی که میتوان گفت پاختیا از نقطۀ نظر جغرافیای تاریخی بسه حصه منقسم میگردد . اول پاختیای جنوبی یعنی قسمت زابلستان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.