Page 553

صفحه (۱۹) سال اول - مجله کابل شماره (۹) شب و روزت زحمالی نمیبایست جان کندن مهیا ساز خود را در وطن از بهر کان کندن چنین تا چند باید چاه بهر این و آن کندن روان در هر کنار ملك جو ئی میتوان گندن چرا ریزد به ملك ديگران آب روان داری نمایش صرف خاك خویشتن تاب و توان داری نمائی کار تا گردد بکشور کارگر پیدا بکوشش میتوان از مشت خاکی سیم و زر پیدا نماید کوشش غواص آبی از گهر پیدا بکوشش میکند هر چیز را نوع بشر پیدا یقین از هرچه ناید در گمان دارد خبر کوشش نماید آسمانی را زمین و بحر بر کوشش که تا مردن نگیرد قوت و تاب و توان از تو بکوش آخر که خواهد زندگانی آب و نان از تو که دارد آخر افزون دست و پا چشم و زبان از تو نیا موزد چرا علم و معارف دیگران از تو نه آخر باستعداد از خلق جهان کمتر باصل خلقت و فطرت نه از این و آن کمتر بکوش آخر توهم عقل و خرد تاب و توان داری بگو حرفی بخير مملکت نطق و بیان داری