Page 552

صفحه (۱۸) سال اول ـ مجله کابل شماره (۹) اثر طبع مستغنی علم و عمل بر آمد شاهد عرفان ز خلوت بحجاب اکنون فگند از چهر رخشان مهوش معنی نقاب اکنون بود سرمست صهبای معارف شیخ و شاب اکنون زدود از دهر ظلمت سر برآورد آفتاب اکنون جهان امروز هر رمزی که دارد فاش میگوید ز نور مهر تابان دیده خفاش میگوید بدان رنگی که تابد روز خورشید جهان روشن بود حال جهان امروز بر پیر و جوان روشن حقائق میشود هر لحظه بر اهل زمان روشن شوند اسرار پنهان آشکار او عیان روشن ترا تا چند روشن دیده انور بتاریکی مگر خفاش بیند چشمه خاور بتاریکی یکی چشم خرد بکشای و احوال جهان بنگر ببین یکبار بکشا چشم عبرت این و آن بنگر تو ماندی بر زمین اهل زمان بر آسمان بنگر ز غفلت چند بندد چشمت این خواب گران بنگر چرا آخر چو داری دیده بینا نمی بینی چرا آخر چرا چون کور نابینا نمی بینی