Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ( ٣١ ) سال اول ـ مجلهٔ کابل شماره ( ٧ )
این حکیم فاضل و شاعر کامل بدوران سلطان مسعود در سنه ٤٢٢ جان
بجان آفرین سپرد .
اسدی (۱) اسمش حکیم ابو نصیر احمد بن منصور و نسبتش بملوك عجم
میرسد ـ مولدش طوس خراسان است .
استاد فردوسی بود و خواهرش را نیز بعقد نکاح خود در آورد نخست
در عراق و آذر بایجان بدر بارملوك بویه وآل زیار مداحی کرد باز در مصاحبین
ابو دلف کر کری حاکم آران داخل و بفرمایش و زیرش گرشاسب ( ۲ )
نامه را بنام ابودلف در سنه ٤٥٨ ه به انجام رسانید ـ چنانچه خود میگوید .
بمن گفت فردوسی پاك مغز بداد است داد سخنهای نغز
به شاهنامه گیتی بیاراست است و زان نام نام نیکو خواست است
توهم شهری اورا و هم پیشه چو او در سخن چابك اندیشه ای
ازان همرهان نامه باستان به نظم آر خرم یکی داستان
باز دربار گاه غزنه تا عرصه دراز سلطان محمودرا مداحی نمود ، قصائد گفت
و نوازشها دید لغت فارسی را از همه اول او تدوین کرده است که موسوم
به فرهنگ اسدی طوسی ( ٣ ) است و برای هر کلمه اشعار اساتذه را بطور
استشهاد می آورد ـ گویند فردوسی وقت رحلت خود اسدی را جهت تکمیل شاهنامه
توصیه کرد و او در « احوال تسلط عرب بر عجم » در دو روز چهار هزار بیت
(۱) پسرش علی بن احمد نیز اسدی تخلص داشت از همینجاست که اکثر تذکره
نویسان بین هردو امتیاز نکرده هر دو را یکی دانسته در تذکار خود سهو مینمایند .
(۲) این مثنوی کتاب بخط خود اسدی در کتابخانه شاهی « ویانا » موجود است
بعضی این مثنوی را از فردوسی انگاشته بشاهنامه الحاق دادند .
(٣) این کتاب در سنه ١٨٩٧ میلادی بمقام کوتنگن بطبع رسیده .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.