Page 2952

( صفحة ٥٦ ) کابل ( شماره چهارم و پنجم ) خوشبختانه یکی از کتب مولفه ایشان که بنام « جواهر خمسه یا عناصر اربعه » مسما گردیده بدستم افتاده و اینک کتاب مذکور را برای انجمن ادبی اهدا میکنم . جناب سردار عباس خان در ١٣٤٣ قمری هجری داعی اجل را لبیک گفته و ازین جهان رخت بر بستند . اشعار ایشان خیلی سلیس و خوش آیند است ، از تخیلات و تشبیهات ، استعارات و کنایات بسیار مبهم شاعرانه که خواننده را از مقصد دور و در عوالم دیگری مصروف سازد تماماً برکران است و هر کس می تواند استفاده نماید : سردار عباس خان در آغاز کلام بحمد الهی پرداخته و بر همان وزن حمدیه بوستان کتاب خود را شروع میکند : بحمد حکیم جهان آفرین بهر آفرینش هزار آفرین نه او والد است و نه اورا ولد نه او را شریکی نه کفو أ احد خداوند بی مثل و بی کیف و چون به ادراک او عقلها شد زبون توانا و بینا و دانای راز همه خلق محتاج و او بی نیاز نگارنده گنبد نیلگون بر آرنده شیر خالص ز خون بر حمت نظر جانب خاک کرد که او را سزاوار ادراک کرد چه احسان و لطف است با آب و گل که بخشیدش از مرحمت جان و دل بخاک آنقدر قدر و عزت نمود که از بهر او آفرید هر چه بود ازین مرده خاک سیاه کثیف برآورد اجسام پاک لطیف بسی نازنینان شمشاد قد بسی مه جبینان خورشید خد ز اکرام بسیار و از فضل و جود خداوند از خاک پیدا نمود به حکمت ز گل گل بدر آورد بقدرت پسر بی پدر آورد (١) کند قطره را ماه زهره جبین فسبحانه احسن الخالقين همی پرورد در رحمها جنین کند مشک در ناف آهوی چین چه گلهای رنگین ز خاک آفرید چه انگور شیرین ز تاک آفرید پدید آرد از کرم پیله حریر حكيم على كل شىء قدير نه او را ز ایجاد زحمت رسد نه در حفظ او رنج و زحمت کشد بر آورده از سنگ خارا شرر در آورده اندر دل نی شکر بدر آورد غنچه و گل ز خار کند چوبکی خشک را پر ز بار چمن را مزین کند از بهار دمن را دهد زینت از لاله زار (١) غرض از مولود حضرت مسیح است ٢٥٦