Page 2606

( صفحه ٦٦ ) کابل ( شماره اول ودوم ) خلاصه رحمت بد خشی با در نظر گرفتن انحطاط ادبی که در عصر او بر مملکت ما طاری شده بود، یکی از بهترین شعرای متاخر افغانستان بشمار رفته ، شایسته آنست که نام و آثارش زنده کرده شود و اولاد وطن بنظر تقدیر آن را ملاحظه نمایند. نمونه کلام شاعر : ذیلاً چند غزل آبدار از دیوان او را انتخاب کرده ، برای معرفی کردن نمونه کلام و اسلوب او تقدیم خوانندگان عزیز مینمائیم : به تتبع غزل مشهور ( بهار) بیدل . از می آشامان درین موسم خبر دارد بهار زرد روئی چون کشد در دهر هر کس منعم است در زمین از سیلی باد خزان افتاده ام همچو بلبل محشر صد شور و افغان گشته است غنچه دل تا تبسم کرد میبالد بخود آتشفشان چمن گل نیست ای بلبل شنو نیست سنبل اینکه رحمت در گلستان دیده ز آنکه خود بر کف ز نرگس جام زر دارد بهار از سفید و سرخ نقدی در کمر دارد بهار کاش همچون سبزه ام از خاك بر دارد بهار حسن گلرنگ ترا مد نظر دارد بهار از نسیم خندۀ گل بال و پر دارد بهار در نفس پنهان یقین میدان شرر دارد بهار آه حسرت چونکه دایم در جگر دارد بهار باستقبال محتشم کاشانی : ترا گر شکر نطق ای پریر و در دهان لرزد نمی یابد دلم در حلقه آن زلف آرامی اگر یکبار اندازد نگه از قهر آن برنا ببازی گر رود آن شهسوار ناز در میدان بکشن گر خرام آرد قد محشر اساسش را اگر برطاق آن ابرو نگه اندازد ای یاران نگارد خامه ام گر نام آن ناز آفرین رحمت ز شرمت طوطیان را در سخن گفتن زبان لرزد بلی آرام نبود مرغ را گر آشیان لرزد ز بیمش آسمان تا دامن آخر زمان لرزد سرم چون گوئه بر دست او کر صولجان لرزد سهی چون شاخ نسرین تا با یام خزان لرزد هلال عید مانند قزح در کهکشان لرزد عطارد را قلم از شرم من در آسمان لرزد باستقبال کمال خجند : گفت سوی گل مبین آنسیمبر گفتم بچشم گفت اکحالت رسد بر عرش گفتم چون کنم گفت اشکت چیست می بین گفتمش یاقوت گون گفت بر خورشید هم ده کن نظر گفتم بچشم گفت خاك راه ما خود را شمر گفتم بچشم گفت رنگین کن ازین هم بیشتر گفتم بچشم ٦٦