Machine transcription
رحمت بدخشی و دیوان او
نگارش جناب سید قاسم خان رشتیا
درین هیچ جای شك و شبه نیست که در اکثر ممالك شرقی، هر قدر بتاریخ معاصر نزديك تر شده میرویم، به قلت مآخذ و معلوت بیشتر دو چار میگردیم و در جستجوی حقائق با پردۀ ضخیمی از ظلمت مواجه میشویم. مخصوصاً دورۀ یکقرن پیش بر خلاف انتظار بحدی تاريك و مبهم بنظر میرسد که بجز از ذکر بعضی وقائع عمده و اسم رجال درجۀ اول، از باقی حوادث و عاملین آن که هريك در حد ذات خود اهمیت زیادی را حائز و دانستن و شناختن آن ها برای آیندگان خیل لازمی است، ذکری نمیتوان یافت. علت این کیفیت نیز، بجز از خاموشی چراغ علم و ادب و سقوط ذوق واقعه نگاری دران عصر، چیز دیگر نخواهد بود. پس امروز وظیفۀ فرزندان حساس وطن است که در راه روشن ساختن تاریخ مملکت عزیز خود، بویژه همین دورۀ یکقرن اخیر، جداً کوشش نموده بمجردیکه کدام معلوماتی درین رشته پیدا میکنند، بلادرنگ در پی تحقیق و تکمیل آن برآمده، هر اندازه اطلاعاتی که جمع آوری میشود، در پیشگاه هموطنان خویش تقدیم نمایند - تا دیگران در اطراف معلومات مزبور، جستجو و کنجکاوی بیشتری کرده، در نتیجه تاریخ مملکت رفته رفته روشن و تکمیل شده. مفاخر ملی وطن که منافع بیشماری از آن برای حیات آیندۀ ما متصور است، از هر ناحیه زنده و آشکار گردد.
روی همین نظریه، بنده میخواهم ذیلاً شرح کوتاهی راجع به یکی از شعرای شرین کلام، يك عصر پیش (اگر چه بکلی گمنام نیست) تقدیم نموده، منتظر و امیدوار باشم که ارباب ذوق به تفصیل و تکمیل آن از کوشش خودداری نخواهند فرموده:
۹۷
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
