Page 2601

( صفحه ۶۱ ) ادبیات پښتو ( سال ششم ) زماری شعر اثرطبع جناب امین الله خان « زمرلای » نن اختردی که ئی ګوری پښتنو کښ چه څرګندئی پټ مطلب کی په پښتوکښ په پښتو ژبه کښ راز د مردی پټ دی هر پښتوژبی پښتوخواردی په مرو کښ هر ملت په خپله ژبه ژوندن کاندی که نه! کله حسابيږی په ژوندو کښ پښتو پاتی د تور ز نو پښتنو ده که پښتون وی دا به نه پریږدی په مرو کښ څوك چه نلری خپل کور به بل شی څه شی که هر څووی، ناست په لوړ و بنګلو کښ ښه کای دبل سړی که څوك په تن کړی دی به پټ سی دعالم په پیغور و کښ که پښتو ژبه ژبیره ده هم خوږه ده د ساهوګفتار معلوم وی په مریو کښ لوړو غرو کښ که استیږی پښتوژبه لوی کانو نه دی پراته په لو یو غرو کښ تول سړی دعا لم روزی خپله ژبه راسه وروره ځان حساب کړه په سرو کښ ای افغان خپله ژ به ستا جو هر دی تا مبدل خپل جوهر دی په ایرو کښ وی هسی بی خبرئی له خپل درنه چه پر دوپسی لاهو کړه ځان ابو کښ « راورټی» د قواعد لیکی دژ بی ته خبرنه ئی د ځان په ورځو شپو کښ « مستر» د په ادبیاتو کښ کر اوکړی ته کړیږی د پر دیو په و دو کښ همدغه فخر د بس دی « زمرلای » چه لمړی ویناد وکړه په پښتو کښ ٦١