Page 2324

شماره (یازدهم) سال دوم مجله کابل (۲۲) یکسو گشاده پر زپی طعمه جره باز (۱) یکسو چمنده در طلب دانه ماکیان (۲) بر مام پیر سوی دگر دختران نعش بودند نوحه گر همه از خرد و از کلان گر فرقدان نگشته مر آن زال را چراست زیشان حامی آخته بر فرق فرقدان ؟ اندر میانه رودی و بر دو کران رود حیران بکار خویش فرو مانده شعریان (۳) این يك گذا ره کرده بجهد آب با دیر و آن يك دودیده کرده زغم جفت تار دان گسترده بود خوانی چرخ کهن وليك جز کاسه شکسته (٤) نبودش میان خوان داند اختران که مگر زهر بای مرگ زین کاسه هیچگه نچشیده است میهمان پروین چو هفت كودك زيباي نو رسید زیشان ربوده دست قضا مام مهربان تیر شهاب راست نشانی ز عمر بود کز نیستی بزاد و در ابهام شد نهان باز از کان گردون تيري فرو جهید تا کیست آنکه گرد د این تیر را نشان مرموز و بیکران پریشان و سست بی بر سان آرزوي بشر بود کهکشان چون راه کاروانی در دشت و اندرو زی کعبه حقیقت پوینده کار وان گفتی که کاوه بود جدی و آن بنات نعش بردوش او در فش همایون کاویان و ان اختران تابان گرد آمده برو خواهند داد خويش زضحاك آسمان * * * گفتم بلند چرخا پاکیزه گوهرا زین گشت بی در نگ بپا ساي يك زمان این راهوار ابلق از پویه باز ماند بس کن ازین شتاب و یکی باز کش عنان عمری گذاشتی بدو روئی و ره نبرد اندیشه اي عجب پنهان تو از عیان ! تا چند ازین نواي نوائي دگر بساز تا چند ازین حدیث حديثي دگر بخوان تاچند ازین طواف زمین گرد آفتاب وین گردش دما دم نوروز و مهرگان ؟ (۱) اشاره به نسر طایر (۲) اشاره بدجاجه (۳) اشاره بشعرای شامی و شعرای یمانی و کهکشانست . (٤) اشاره بفلك . (١٠٦)