Page 2253

شماره ( دهم ) سال دوم شعرای افغانستان ( ۷۳ ) چشم بد از تو دور که در چشم روزگار از عکس چهرة تو گلستان دیگر است سوی تو همچو گوی روان آمدم بسر از بهر آنکه زلف تو چوگان دیگر است خورشید هم ز عشق تو بی صبر شد از آنکه بر تو ز سایه تو نگهبان دیگر است یا رب چه طالعست که هر ساعتی مرا در کفر آن دو زلف تو ایمان دیگر است مسعود انوکی : عوفی اسم او را سعد الدین و لقب او را مختار الشعراء نوشته است مسعود از شعرای دربار غزنویان و اختصاصی بسلطان بهرام شاه غزنوی داشته است و دو قصیده که در لباب بنام این شاعر ضبط افتاد. هر دوی آن در مدح سلطان بهرام شاه و در مخلص قصیده اول اسم شاه ممدوح را صریح و واضح یاد کرده است تاریخ تولد و وفات او معلوم نشد . نمونه اشعار : ماه اگر نظارة آن شمع خوبان ایستد چون شود بیدار خش از شرم پنهان ایستد دل زچوگان دو زلفش زان نیا ساید که گوی کم بود ساکن که پیش زخم چوگان ایستد پیش چشمش دسته نرگس بخدمت ایستاد در چمن چون پیش لاله سرو بوستان ایستد سرکجا باشد نیامیزد زروی و زلف او مشك گل ریزان نشیند بوسه ریزان ایستد ورچو زهره عارضش را مشتری آید مزد مشتری گر پیش آن خورشید خوبان ایستد برگلش هر لحظه شرمش قطره آرد پدید تا که گردآید که در چاه زنخدان ایستد گر به پیش خد گل رنگش قمر بندد کمر بنده باشد که پیش تخت سلطان ایستد سراجی خراسانی : اسم او جمال الدین محمد ابن علی ملقب به فخر الشعرا ومتخلص بسراجی است و اشعاریکه از و مانده معلوم میشود که شاعر توانا و مقتدر بوده و نزد همگان معروفیت تامی داشته است. سراجی بگفته عوفی و صاحب مجمع از بار یافتگان سراج الدوله خسرو ملك ٥٤٧ که شانزدهمین سلطان از سلاطین غزنویست بوده و در حضرت او تقرب زیادی داشته است و گمان میرد تخلص او که سراجیست نیز منسوب بنام آن سلطان که معروف بسراج الدوله است بوده باشد ۱۰۰۹