Page 2254

شماره (دهم) سال دوم مجله کابل (٧٤) و دو قصیده که بنام این شاعر در لباب موجود است هر دو در مدح و توصیف سراج الدوله خسرو ملك است تاریخ تولد و وفات او معلوم نشد . نمونه اشعار : ( شب ) چون خواست روی خویش نمود از حجاب شب بر روی روز بست زظلمت نقاب شب سیمرغ آفتاب چو افتاد در غروب ناگه طلوع كرد چو پر غراب شب با لشکر نجوم بر آمد ز باختر تا تیغ زماه ساخته رخ از شهاب شب گوئی که عرض کرد همی بهر جنگ روز در صحن آسمان سپه آفتاب شب زانسان جهان گرفت که گوئی فلك مگر فیروزه خیمه ایست مر او را طناب شب گیتی که گشته بود ز عمر دراز پیر کردش زمشك سوده وعنبر خضاب شب آفاق تیره گشته و از تیرگی درو من همچو اکنهی که بود در سحاب شب کوتاه کرده صبر مرا محنت فراق بر من دراز گشته چو یوم الحساب شب بودم بدان امید که خورشید وصل را بر من یکی بتابدی چون ماهتاب شب بر من گذشته بی لب شیرین یار تلخ چون روز خصم خسرو مالك رقاب شب ابی الفتح هروی ؛ اسم و كنية او بگفته عوفی : ضیاء الدین عبدالرائع ابي ابی الفتح هرویست . در علم لغت وفن طب مهارتی بسزا داشته و روزگار زندگانی را در در بار خسرو ملك سلطان غزنوي بسر برده و در حضرت او منزلت نیکو و مقام محترمی داشته است و رساله جلالیه که در تفسیر نوروز است از منظومات اوست عوفی مینویسد که در نوبت سلطان شهید معز الدنیا و الدین نیز محترم مانده و بواسطة فضل و هنر مراعات خاطر او میگردید چهار قصیده غرای او در لباب مرقوم است که یکی آن بنام سلطان محمد ابن سام و ديگري در مدح سلطان خسرو ملك و سوم آن در رديف آستین که بقول عوفی تا حال هیچ شاعري نظير آنرا نیاورده است : زیاده ازین چيزي در باره او بدست نیامد . ۱۰۱۰