Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( دهم ) سال دوم غزلی از رابعة بلخی (٥٥)
( ارحام تدفع و ارض تبلع و ما يهلكنا الاالدهر ) و نیز علی الدوام این کلام را بزبان
می آوردند ( من يحي العظام وهی رمیم ) و حال آنکه ایشان در غایت جهل چون حیوانات
وحشی بسر می بردند پس ازینهمه خیالات و تصورات گوناگون مرا بخوبی معلوم شد که
نه این مفسر مصلح است و نه تفسیر آن از برای اصلاح و تربیت مسلمانان نوشته شده است
بلکه این مفسر و این تفسیر از برای ملت اسلامیه در این حالت حاضر مانند همان امراض
خبیثه مهلکه است که در حال هرم وضعف طبیعت انسان را عارض میشود و مرا از ان
جرح و تعدیل سابق ظاهر شد که مقصود این مفسر ازین سعی در ازاله اعتقادات مسلمانان
خدمت دیگران وتوطید طرق دخول در کیش ایشان است لاحول ولا این چند سطر
بر سبیل عجله نوشته شد و فی مابعد بحول خداوند تعالی مفصلا سخن در این تفسیر و در مقاصد
مفسر خواهیم راند .
( اقتباس از کتاب بزم ایران طبع هند )
غزلی ازرابعه بلخی
نخستین شاعره افغانستان در قرن چارم هجري
ز بس گل که درباغ مأوي گرفت چمن رنك ار تنك ما نی گرفت
صبا نافه مشك تبت نداشت جهان بوی مشک از چه معنی گرفت
مگر چشم مجنون بابر اندر است که گل رنگ رخسار لیلی گرفت
بمي ماند اندر عقيقين قدح سرشکی که در لاله مأوي گرفت
قدح گیر چندی و د نیا مگیر که بدبخت شد آنکه دنیا گرفت
سر نرگس تازه از زر و سیم نشان سرتاج كسرا گرفت
چو رهبان شد اندر لباس کبود بنفشه مگر دین ترسا گرفت
٩٤١
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.