Page 217

صفحه (۲۸) سال اول - مجله کابل شماره (٤) میکوش که تا علم و هنر کار تو باشد در هر صفت از جهل دنی عار تو باشد بر تو ز کسان پایه و مقدار تو باشد سنجیده دانش همه رفتار تو باشد خوبست که باشد چو تو معمار وطن را مگذار خراب اینهمه مگذار وطن را سودا نکنی چند ببازار معارف تا کی نتوان گشت خریدار معارف غفلت نبود شیوه بیدار معارف اهل اند همین مردم هشیار معارف از علم و معارف مگذر کار همین است سودای تو فرخنده و بازار همین است دریاب زوان گوهر نایاب ترقی سرگرم تعالی شو و بیتاب ترقی آماده بود بهر تو اسباب ترقی آموخت توان ای پسر آداب ترقی ننگ است پی ملت بیدار تنزل هشدار درین عصر بود عار تنزل در حکمت ازین جامعه پاپس نگذاری میراث خود ایوای بهرکس نگذاری آه این گل بیخار بهر خس نگذاری این حرف همیگویمت وبس نگذاری حکمت زتو گم گشته چرایش نجوی چونست چرا گم شده خویش نجوی حیف است درین باغ گل از خار ندانی از بی خردی یار ز اغیار ندانی تاچند زهم روز و شب تار ندانی افسوس بود گنج اگر از مار ندانی عیب و هنر ازهم نکنی فرق چه حاصل بر خرمن دانش زدن این برق چه حاصل