Page 216

صفحه (۲۷) سال اول - مجله کابل شماره (٤) توصیه باخلاف تاچند پی مطلب و مقصود نكوشی تا کی بهر ملت مسعود نكوشی سرمایه بدست است و بی سود نكوشی فرصت گذران است چرا زودنکوشی میکوش که در اهل زمان فرد برائی در زمره افراد جهان مرد برائی امروز وطن چشم زعرفان تو دارد امید زگلهای گلستان تو دارد افغان همه جا گوش با فغان تو دارد روشن دلش آینده رخشان تو دارد امید که این ملك درخشان شود از تو این خانه تاريك چراغان شود از تو من بعد بود راحت ملك و وطن از تو ای گل شمرد رونق و زیب انجمن از تو روشن شود این شمع همین انجمن از تو گفخر و اگر عار بود جان من از تو هشدار دگرگون چو شود رنگ زمانه تا فخر توان شد نشوی ننگ زمانه طفلان چوشود نوبت ادراك شما را دوران نیارت دهد افلاك شما را میراث رسد این و طن پاك شما را ما خاك و بود فرصت این خاك شما را ما چون بتو این خاک سپردیم امانت هشدار امانت نكند خاك خيانت دوران چو پدر برد بجایش پسر آرد هر وقت خلایق ز پی یکدگر آرد خوش باشد اگر نيك برد نیکتر آرد بد باشد اگر بد برد از بد بتر آرد يارب شود اخلاف زاسلاف نکوتر اولاد وطن را شود اوصاف نکوتر