Page 1924

شماره ( هشتم ) سال دوم مجلة کابل ( ۱۸ ) غیر افغان کیست با افغان حریف رزمجوی کیست افغان غیور آنکو که در روز مصاف کیست افغان پای تا سر مردی و مردانکی کیست افغان دلاور در جهان اسم و رسم شیر میخوانم من او را شیر اگر شد شیر زن در شجاعت شهره آفاق در هر مرز و بوم چون کف اهل کرم در هر کجا جود آشنا تا رخ از غیرت فروزد همچو آتش در مصاف کاش میبودی حریف ما یکی قوم دگر کاش با بیگانه بگرفتی بکف تیغ و سنان کا شکی غیری با فغان غیور جنگجوی کاش میبودی بما دست و گریبان دیگری کاش جای خویش با بیگانه میگشتی طرف آه و افغان رفته بود افغان و افغانی ز دست باغ ملت بود پامال خزان انقلاب گر نمیبودش بکف جام زلال زندگی تشنه لب میسوخت آخر کشت امید وطن قوم گم کردی شب تاري چنین راه نجات از وطن طالع نمیگردید اگر این آفتاب گر نمیگشت آبروی ملت این بحر نوال گر نمیکرد از طریق لطف و احسانش رفو رفته بود از دست افغان فخر اجداد غیور از تلطف گر نمیفر مود جبر این شکست شیر می باید که با شیری نماید کارزار کمتر از زالی شمارد رستم و اسفندیار مردم همت بلند و فرقه غیرت شعار شیر در روز مصاف و اژدها در گیر و دار اژدها میدانمش کر اژدها خنجر گذار در مروت روشناس این و آن در هر دیار چون دل اهل صفا در هر صفت الفت قرار خصم خواهد چون خس و خاشاک از وی زینهار تا نمودی جنگ با آن مدعی بیگانه وار بهر سر کوب عدو بردی عمود گاو سار رو بمیدان آمدی گشتی مقابل مرد وار تا نمودی غیرت افغانی خویش آشکار تا سزای خویشتن میدید در جیب و کنار با زش افغان غیور نا مدار آمد بکار پر تو خلق کسی آورد بازش نوبهار ختم بود این قوم وملت را حیات مستعار بر سرش این ابر رحمت گر نمیشد قطره بار تا کهان این صبح صادق گر نمیگشت آشکار از سر ملت کجا میرفت ان شبهای تار گشته بود اندر همه روی زمین بی اعتبار کرده بود این جنگ ما را جیب هستی تار تار گر غیوری این وراثت را نگشتی پافشار رفته بود از کار این عضو سراسر انکسار ٧٤٧