Page 1677

شماره (ششم) سال دوم شعرای افغا نستان (۲۷) در گذشته و فضلش بساط هنر عنصری در نوشته روزگار شاعریش در زمان سلطان محمود بوده است و صاحب مجمع الفصحا علاوه بر شاعری او را حکیم و عالم زبردست نیز دا نسته است از اشعار او مقدار کمی باقیست . نمونه سخن جواب وسوال . گفتم این گه گه نمون روی جباری بود گفت قدر مردم اندر خویشتن داری بود گفتم آن زلفین تاری زاستر بر وان دورخ گفت مه را روشنی اندر شب تاری بود گفتم ای مه راست گوئی ماه را مانی همی گفت مه را دور خط از مشك تاتاری بود گفتم این بازی لری با هر کسی چندین چر است گفت بازی گر بود كودك چو بازاری بود گفتم آسانی و ناز از من ربود این عشق تو گفت عشق نیکوان بارنج و دشواری بود رباعی تا بر گل تو نگشت پیدا عنبر از مشك زره نبود وز سیم سپر تا روی تو و لب تو ننمود اثر از لاله نمک که دید و از پسته شکر امینی بلخی : اسم او بقول عوفی ابو سراقة عبدالرحمن بن احمد البلخي امينى النجار است چون پدرش نجار بود خود بدان نام شهرت یافته است امينی مداح یمین الدوله سلطان محمود غزنویست و بقول صاحب مجمع الفصحا با جمعی از فصحای آن عهد صحبت داشته مانند عنصری و فرخی و غیرهم اشعارش مانند اشعار اکثر فصحای آن عهد کمیاب است و ازین قصیده او که در مدح سلطان محمود است معلوم می شود که اشعار او زاده همان عصر فصاحت و قرن بلاغت است و بروش شعرای معروف محمودی قدم می زند . تاریخ وفات او بدست نیامد . نمونه سخن . قصیده زره پوش ترك من آن ماه پیکر زره دارد از مشك بر ماه انور ٥٥٦