Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( پنجم ) سال دوم مجله کابل ( ٦٢ )
( سنه ١٤٣٣ ) که حامی و طرفدار علم و معرفت بود انجمن علمی ( اکادمی ) صنعت کتب تأسیس گردید ( ١ ) که برای ترقی میناتور ( نقاشی و مصوری كوچك ) بطرز ملی آن خیلی اهمیت داشت. ازین انجمن علمی برای ترقی خطاطی ، نقاشی و مجسمه سازی به اساس دستورات جدیده نیز استفاده میشد و آخرین دوره درخشان خود را در عصر سلطان حسین بایقاره ( ١٤٦٩ - ١٥٠٤ ) گذشتاند و در سنه ١٥٠٧ هنگامیکه هرات دستخوش یغما گردید انجمن علمی هم بحیات خویش خاتمه داد، در کارهای مکتب هرات اگر چه تغیرات زیادی بطرز ایرانی بعمل آمده بود اما باز هم نفوذ صنعت چین مشاهده میشود و در اینکه مناسبات مستقیمه با چین در آنوقت موجود بود تصاویر دست حیات الدین قلیله که در سنه ١٤١٩ به پیکن در جمله اعضای سفارتی که به آنجا اعزام شده بود رفته و فقط پس از سه سال اقامت مراجعت نمود و کیوئیل ( در صفحه ٢٦ ) تصور میکند که آیا او در تابلوی طرز چین جمعیت ( خسرو ، شیرین ، موسیقی چیان ) را که در روی قماش ابریشمی شاخه با پرنده گك که بلا شك بقلم رسام چینی کشیده شده است رسم کرده ؟ در تابلوی مذکور بزبان فارسی عبارت ذیل نوشته شده « در هرات از طرف یکنفر چینی رسم شده » در بین نوشته های قلمی که در هرات نوشته شده کتاب « معراجنامه » قلمی خیلی عالی سنه ١٤٣٦ را مخصوصاً متذکر میشویم که در کتابخانه ملی پاریس موجود است.
بهزاد رسام قابلترین ایرانی هم بمكتب هرات تعلق داشت که او را مارتین رفائیل ایران خطاب میدهد. بهزاد یکی از رسامان نادری است که مورخین ایران در خصوص او تو ضیحات جزئی میدهند که ما بهتر از ایشان نسبت به او معلومات داریم. بهزاد در حدود سنه ١٤٤٠ ـ تولد و از صغارت در هرات بدربار سلطان حسین میرزا آغاز بخدمت نمود. مورخین استاد او پیرسید احمد تبریزی را می فرمایند و حامی مخصوص بهزاد میر علی شیر نوائی شاعر و وزیر بود از سنه ١٤٦٨ الی ١٥٠٦ بهزاد بریاست انجمن عملی هرات موظف شده و پس ازان در تبریز زنده گانی و خدمت میکرد و تا سنه ١٥١٤ حیات داشت. با ذکر این اجمال ما می بینیم که بهزاد قسمت زیاد عمر خود را در هرات صرف کرد و در آنجا بین افکار عالی شهر مجلل و منور آن دوره استعداد طبیعی او بمنصه ظهور برآمده وکامل شد. حقیقه هرات
( ۱ ) کتاب كيوئيل مينا توری مشرق اسلامی . مطبعه برلين سنه ۱۹۲۲ ، صحيفه ٢٥ - ٢٦
٤٩١
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.