Page 1431

شماره ( چهارم ) سال دوم از اشعار فراموش شده ( ۳۱ ) عرش است نشيمن تو شرمت با دا كائی و مقیم خطه خاك شوى (۱) عيوبي ان سئلت بها كثير اگر از عیبهای من می پرسی بسیار خواهی یافت و اى الناس ليس له عيوب كيست که از عیب خالی است و للانسان ظاهر ما يراءه یكی ظاهر انسان است که آنرا نشان و ليس عليه ما تخفي الغيوب داده میتواند ولي آنچه پوشیده است اظهار لزومات ج ۱ نمی تواند. (۷۳) خیام نا کرده گناه در جهان كيست بگو آنكس كه گنه نكرد چون زیست بگو ( ٥ ) معری خذ الآن فيما نحن فيه و خليا از الآن که ما دران هستيم استفاده كن غداً فهو لم يقدم و امس فقد مرا فردا ئی كه هنوز نیامده و دیروزی را كه گذشت لزوميات جلد اول ۳۸۸ بگذار . خیام روزی كه گذشت آن دگر یاد مكن فردا که نیامده است فریاد مكن بر نا مده و گذشته بنیاد منه حالی خوش باش و عمر برباد مكن ( ٦ ) معری هفت الحنيفه والنصارى ما اهتدت مسلمين ترك دین كردند و نصاری هدایت و يهود حارت و المجوس مضلله نیافتند یهود حیران ماندند و مجوس گمراه شدند اثنان اهل الارض ذو عقل بلا اهل زمین دو قسم اند عقلای بی دین و متدینین دین و آخر دين لا عقل له بی عقل لزومات ج ۲ ( ١٧٥ ) (۱) بخيال من مطالب رباعی معری وخيام مخالف هستند ، چه مقصد خیام تزكيه نفس و اعتلای معنوی روح است ، چنانچه مقصد حافظ ازینب : من ملك بودم و فردوس برین جایم بود آ دم آ ورد درین دیر خراب آ با دم همان است ولی معری تا بینا صرف ازطول حیات ملول گردیده است . ( مترجم ) ٣٥٦