Page 140

صفحه ( ۱۷ ) سال اول - مجله کابل شماره ( ۳ ) عریان علم و فضل نشینی چرا بپوش آن جامه که بافته ار بود و تار علم بیهوده و عبث نکنی ترك او ز جهل خالی مباد مملکت از گیر و دار علم داغ ندامتش نرود تا بروز مرگ چون لاله هر دلی که شود داغدار علم علمت شود بهر دو جهان یار و غمگسار یکچند روز اگر تو شوی غمگسار علم سر سبز تا بمحشر بود نخل باغ او آب حیات کرده روان جویبار علم فرمان همین بظلم دهد حکمران جهل جز عدل پیشه نکند شهریار علم جهل است سر بسر همه عیب و تمام شر در کارهای خیر بود انحصار علم ( مستغنی ) ای بطبع تو نازیده علم و فضل برخامه تو ختم بود انتشار علم مخمس اعظمی بر غزل استاد سخنور مستغنی عصر نو است و دوره علم و هنر کنون تخنیک گشته مایه فتح و ظفر کنون فن عروض و قافیه شد بی اثر کنون حیف است وصف آن لب همچون شکر کنون هیچ است حرف تنگ دهان و کمر کنون مصروف سجع و قافیه ای خوش سخن مباش وز هرچه لازم است بگو بی دهن مباش از زحمت بدیع و بیان در محن مباش در فکر سرو قامت و سیب ذقن مباش حاصل ازین نهال نگردد ثمر کنون تشبیه سرو و قامت جانان خیال محض تیر و کمان ابرو و مژگان خیال محض سحر نگاه و جادوی چشمان خیال محض لعل لب است و گوهر دندان خیال محض می جوی کان لعل و نشان گهر کنون