Page 1165

شماره (دوم) سال دوم مجله کابل (٤٤) ١٩٨ بخلافت رسیده تواریخی که ارباب تذکره ذکر کرده اند یعنی بسالهای ١٧٠ - ١٧٣ - ١٩٣ عدم صحت اصل موضوع را میرساند چه بقول همان تذکره نویسان بمفاد خود شعر که : مر خلافت را تو شایسته چو مردم دیده را دین یزدان را تو بایسته چورخ را هر دو عین این شعر در سالی گفته شده که ما مون خلیفه بوده است و بر فرض صحت انتساب باید این اشعار بعد از ١٩٨ یعنی سال رسیدن مامون بمرو گفته باشد خلاصه بقول محققین امروزی زبان و تلفیقات آن اشعار مسلم میسازد که در قرون بعد سروده شده و بیشتر باشعار قرن ششم شبیه است و بقول مجمع الفصحا تاریخ رحلت شاعر در سنه ٢٠٠ و یکی از شعرای آل ليث صفار بجستانی بوده است . فیروز مشرقی : - از شعرای دربار عمر وليث و بقول صاحب مجمع الفصحا با حنظله باد غیسی و محمود وراق معاصر بوده است و بقول نفیسی در سال ٢٨١ وبقول صاحب مجمع الفصحا در سال ٢٨٣ رحلت کرده و عوفی دو بیت او را در جلد اول لباب الالباب بدين صفت نقل کرده است از لطايف اشعار اوست که در صفت تیر خدنگ میگوید . مر غیست خدنگ ای عجب دیده مرغی که همه شکار او جا نا داده پر خویش کرگش هدیه تا بچه اش را برد به میهما نا محمود وراق هروی : اصلش از هرات و خودش در عهد صفاریان در سیستان زیست می نمود و بقول صاحب مجمع الفصحا تاریخ نيكوئي قلمی کرده است وفاتش در سنه ٢٤١ و از اشعارش سوای این دو بیت چیزی درمیان نیست . نگا ر ینا بنقد جانت ند هم گرانی در بها ار زانت ند هم گرفتم بجان دامان وصلت نهم از جان کف و دامانت ند هم ولی فاضل فارسی آقای سعید نفیسی برخلاف تذکره نویسان محمود وراق را از شعرای قرن پنجم در سال ٤٥٠ که زمان سامانیان است دانسته و در حق او مینویسد : که در اواخر قرن پنجم مؤلف دیگری بوده است باسم محمود وراق که در سال ٤٥٠ تاريخ بسيار مبسوطی تمام ١٦٤