Page 9

عشق و وظیفه یا شب اخیر چراغ خواهد بود، کم بود که نادیده بگذریم! خوب شد که چند ساعت خود را از برف یک عمارت پوشیده میگذرانیم؛ گذشته از هر چیز یک جای خوب و مخصوصی برای استراحت خویش پیدا نمودیم! - کاپیتانم! شاید خانه نباشد و ضیائیکه مشاهده میشود از آتشی باشد که چوپانها برای گرم کردن خود مشتعل کرده باشند درین دامنه کوه خانه چه میکند؟ - خیر محقق است که روشنی چراغ میباشد شاید عمارت کدام ملاکی باشد... افسر جلو اسب خود را دور داده بطرف روشنی میراند. - بطاریه را درینجا بگذارید پیش از اینکه وقت بگذرد ما و شما رفته و اگر راه مساعد بود بطاریه را نیز به آنجا برده شب را میگذرانیم، تا دمیدن شفق برای استراحت خود وقت داریم. - خیلی خوب کاپیتانم!... بنصف شب هنوز یکنیم ساعت باقی است. از کج گردشهایی که درختان انبوه تشکیل نموده بود گذشتیم... پیش روی ما یک دروازه سیمی بزرگ مخصوص باغچه برآمده و عمارت جسیم آن مثل یک هیولای بزرگ در تاریکی شب نمایان بود. چاوش آواز داد: - کاپیتانم چه جای زیبا! داخل باغچه شده یک راه منتظم را که باسنگهای کوچک کوچک فرش شده و دو طرفه آنرا درختان سرو زینت داده است روان هستیم. سم اسبهای ما با یک نغمه دلفریبی هوا را بارتعاش می آورد. آواز سم اسبهای ما بعمارت نزدیک شده میرفت، از بین یک پنجره واز عقب آئینه های آن یک ضیای خفیف بیرون شده و از جاهای دور صدای عوعو سگی می آید... اينك بالاخره بدهن دروازه عمارت رسیده ایم. افسر جلو اسب راکش کرده ایستاده شد و امر داد: - چاوش! در حال اطراف عمارت را گردش کرده، معلومات بدهید که ذیحیاتی وجود دارد یا نه؟ - فوری صاحب!... - 2 -