Page 10

عشق و وظیفه یا شب اخیر دفعة از سم اسپها که با سنگریزه های خیابان تماس میکند جرقه های آتش بلند شد!... بعد از دو دقیقه چاوش و همراهانش پس آمده گفتند : - کاپیتان! هیچ کسی وجود نداشت، حتى يك مخلوق جاندار هم نبود ... به عجیب محل اسرار آمیزی افتاده ایم. مادامیکه روشنائی است، البته که در داخل آن يك چیزی پیدا میکنیم ! . . . درین وقت چاوش با هیجان و تلاش فریاد میکند . -: به بینید روشنائی هم خاموش گردید ! . . . افسر خود را بلند کرده میگوید: - راستی روشنی را هم خاموش کردند. اشخاص صاحب خانه چندان مهمان پرور به نظر می آیند، غالبا در فکر آن هم نیستند که ما را درین نیم شب قبول کنند ! . . . يكدفعه ببینم وضعیت را میدانم ! . . افسر از اسپ خود فرود می آید و در حال از جیب خود چراغ برقی را کشیده روشن میکند و در شعاع آن زینه های مرمری و در آخر آن يك دروازۀ منبت کاری نمایان شد ، افسر مستقیما بطرف زینه ها رفته گفت: - چاوش چند نفرتان عقب من بیائید ! . . باران با تمام شدت خود دوام داشت . . . از بین برگ ها آواز وزیدن باد نیز می آمد . . اينك بالاخره در بین دروازۀ منقش هستیم تا حال نه يك سایه و نه يك خیال انسان بنظر می خورد . -: به دروازه تك تك نمائید ! افراد بدواً تك تك كرده و بالاخره با مشت های خود بزدن در آغاز کردند . . . - بشدت بزنید! با پاهای خود بزنید ! . . . تا که قوت دارید بزنید ! . . . نه يك سايه نه يك صدا نه يك حركت ! . . . - پس معلوم شد که باز نمیکنند ؟ دفعة چشمان ضابط بزرگ و شعله ور میگردد . . . . . و يك آواز سرد وخفه از گلویش بیرون میشود: - چاوش فوری اطراف خانه را بگیرید . . تا زمانیکه امر نداده ام هیچ کس نه داخل میشود نه خارج میگردد . بعد از آن ۳