Page 28

عشق ووظیفه یا شب اخیر خیر، ما دروغ گفتن را نمیدانیم مادموازل، فقط آتش اول را هم پدر شما کرد. دروغ، در دست پدرم تفنگچه و یا کدام چیز دیگر نبود. اینقدر غوغا نکنید... شنیده می آیند... آن آرزوهای وحشی که مغز استخوانهای شما را بسوزش آورده، در بجا آوردن آن موفق نخواهید شد... زیرا در دهن دروازه پهره دار است! خیر، نرسید تا آمدن پهره دار من شما را... ضابط فوراً سخن او را قطع کرده گفت: مادموازل، من نمی ترسم، خیرمن نمیترسم!... از این بابت امین شده میتوانید. براى يك نمره عسكر ترك مرگ آنقدر كه شما تصور مى كنيد يك امر مدهش وتهلكه دارى پنداشته نمى شود يك دفعه كه ما داخل حرب شديم بفكر مال و قاطر خود ممكن است شويم. مگر مرگ را لحظه هم بخاطر نمى آوريم... بحرف من باور نمائید. اگر حال درروی من کدام ذره اندیشه می بینید آنهم برای خودم نیست بلکه برای شماست...مادموازل ... تکرار میکنم پدر شما بی سبب ما را تحقیر نمود. هیچ سببی موجود نبود او بالای ما آتش کرد. اگر من بمقابلش فوراً آتش نمیکردم هم رفقایم و هم مرا می کشت. بشما میگویم که دروغ میگوئید، چپ شوید بس است، دیگر میل ندارم صدای شما را بشنوم!... خیر خاموش نمیشوم مادموازل! برای آخرین دفعه یکبار دیگر هم میگویم حیف است!... يك تصادف ما را بفلاكت روان كرد. پدرشما را از دست تان گرفتم طوريكه پس نمیگردد حال داریم که شما را هم بعین عاقبت بکشانم... بعد از کشتن من دو دقیقه نخواهد گذشت که شما را هم خواهند كشت! حیف،... خيلى جوان هستيد... قشنگ هستيد. هنوز تازه به بهار حیات پا می گذارید... نکنید مادموازل! براى يك اردوى وحشى خود را فدا نسازید... خیلی حیف است.... ضابط كه مثل تركى المانى را هم به آسانى تكلم مى نمايد تكرار به سخن خود ادامه ميدهد: مادموازل! تفنگچه را از مقابل سینه ام پس کنید، بر حسب قانون کسيکه در حرب - 21 -