Page 270

عشق و وظیفه یا شب اخیر شده روی بالش تش چکید ... گفت : - فاروق بکلی رفت ؟.. - رفت مگر باز می آید... و بزودی می آید! .. اولین مکتوب شما را که رسیده بود، درحاله از جیب خود در آورده برایش دادم - به بین به مجردیکه پای خود را به استانبول گذاشته برای تو مکتوب نوشته و فرستاده است !..» خیلی بزحمت سر خود را بطرف من دور داده روی گندم گونش در زیر شعاع چراغ بطرز دل خیره خیره میدرخشید گفت: عمه مکتوب را بخوان که بشنوم !... زیرا چشم هایم خوب دیده نمیتواند ! بخواندن مکتوب شروع نمودم از چشمانش قطرات اشك میریخت... و خاموش بود مثل امروز بیاد دارم ، كه در يك حصه مکتوب نوشته بودیده ملر یاد یگر هیچ کس ترا از من گرفته نمیتواند !.. هیچ دستی مارا از هم جدا ساخته نمی تواند . با وجود هر چیز تو از من هستی، تنها از من هستی ماریای قشنگم !.. وقتیکه همین جمله مکتوب را خواندم دفعتاً فریاد کرد ، «فاروق، فاروق » ، چون در ین وقت این هیجان برای او خیلی خطرناک بود به تسلی او پرداختم و گفتم: - دختر عزیزم ، قدری تحمل کن صبر بهتر است !.. بعد از کمی روی خود را سوی من دور داده گفت: - «آیا يك بار دگر اورا خواهم دید ؟..» - محقق او را می بینی ، می آید و ترا هم با خود می برد.. تبسمی کرده چشمانش را بسقف متوجه ساخت ، بروشنی چراغ خیره شده مدتی آن سو می دید، آه آن نگاه های حزن انگیز را هرگز فراموش نمیکنم !.. سپس بمن دیده گفت: - «بلی من هم میدانم، من هم یقین دارم که می آید . محقق يك روز می آید !..» چشمانش بسته می شد ، خیلی خسته شده بود . سرش باز روی بالش تغلط خورد و گفت : - «عمه، وقتیکه او آمد در حال نزد من بیارا.. اگر با چشمانم او را دیده نتوانم، باری روحم - ٢٦٣ -