Page 253

عشق و وظیفه یا شب اخیر انداخت ... برگ های خزانی يك يك از شاخه ها جدا شده به ترتیب مخصوصی روی زمین قرار میگیرد ... باد سرد و خشك در وزش است!. فاروق با مادرش در يك اطاق كوچك كه بوسیله چراغ پطرولی روشن شده است مقابل هم نشسته اند چشمان فاروق بيك نقطه متوجه است مادرش مشغول بافت است ... دیری نمی گذرد كه پیره زن سر خود را بلند كرده بروی پسرش می بیند ... ـ فاروق ، بازچه فكر میكنی ، خیلی مشوش هستی!.. فاروق مثل اینكه از خواب عمیقی بیدار شود ، تكانی خورده با صدای گرفته میگوید : ـ اوه، مادر جان !امشب باز با اضطرابات مدهشی دست و گریبان هستم!.. نزدیك است قلبم از هم بپاشد. مثلیکه تمام كائنات پردة سیاهی است و آهسته آهسته بالای من گـترانیده میشود... مانند آن انسان هائیكه در زیر توده های خاك خاموش شده اند، در خود فشار حس میكنم، نفس كشیدن برایم خیلی دشوار است ... آه مادر جان ، مضطرب هستم و خیلی مضطرب هستم!.. خانم پیر كار دستی خود را بيك طرف گذاشته به او نزدیك میشود، سرش را كه با موهای سفید مستور است بروی او گذاشته دست های تب دار او را بدست های خود گرفته با يك صدای حزین میگوید: ـ عزیزم فاروق !.. در ین مدت يك سال كه از محاربه بازگشتی بلاسبب خود را افسرده و تبا ه ساختی !.. بیا تا بیرون شویم و گردش كنیم !.. به بین این شب خزانی چقدر قشنگ است . . . شاید در هوای صاف و تازه قدری كدورتت رفع شود ... ـ خیر، خیر مادر جان... نمیخواهم، برآمده نمیتوانم !... زیرا خواهش ندارم به ستاره های درخشنده آسمان و به این خط سفیدی كه دریأ در برابر ما تشكیل داده و به این درخت های سرو به بینم!. خیر،خیر، نمیخواهم، نمیخواهم مادر!.. این مناظر تماماً مرا دیوانه می سازد !.. ـ ٢٤٦ ـ