Page 214

عشق و وظیفه یا شب اخیر آینده اش را محض محبت و دوستی تو محو ساخته است. فاروق از شما چیزیکه میخواهم از تمام عمرتان فقط دو ساعت آن است و بس!.. بمقابل تمام حیات خود فقط و فقط دو ساعت را میخواهم !... ولی شما حتی همین دو ساعت را از من دریغ میدارید. دختر لب های خود را زیر دندان فشار داده میگوید : - میدانی این حرکت ترا چه میگویند!.. بی وجدانی !.. بلی بی وجدانی و ظلم است این حرکت !.. به ضابط يك قسم ارزش مخصوصی دست میدهد!. - نکنید ماریا !.. با من اینقدر بخشونت سخن نزنید !.. - من خشونت نمیکنم فاروق، شما ظلم می کنید!.. يك لحظه ساکت میشود . . . باز بحیرت و هیجان بطرف ضابط دیده میگوید : - فاروق!.. من ترا اینقدر سنگین دل گمان نمیکردم، بر حسیات رقیق انسانیت آنقدر مسلك و و ظیفه غالب شده که در قلب سخت جای فارغی برای رحم و مروت باقی نمانده است، افسوس هزار افسوس!... غالباً کلمه انسانیت را تنها وطن و وظیفه گمان میکنید !.. - ماریا هر چه میگوئی بگو، من میروم زیرا که مجبور برفتن هستم!.. - خیر نمیروید !.. ضابط میخواهد ایستاده شود، دختر از دست های او میگیرد و با تمام قوت خود فریاد میکند: - میگویم رفته نمیتوانید!.. - نمیتوانم، چرا اینقدر کوشش داری که من نروم!.. چه میشود، پس ازده پانزده دقیقه بر میگردم!.. - خیر نمیخواهم !.. - ماریا، بگذار مرا !.. ضابط بيك حرکت دست های خود را از چنگ او رها کرد . و را با سوی دروازه میرود. - ۲۶۷ -