Page 121

عشق و وظیفه یا شب اخیر بعد از ان زانوهای خود را خم کرده بالای تخته ها بدوزانو می ایستد، چشم های خود را می بندد ... لبانش آهسته حرکت کرده و بدعا مشغول می شود : - ای خدای بزرگ و توانا ! ... درین دقیقه کسانی را که برای وطن ، شرف و ناموس ما می جنگند به لطف و مرحمت خاص خود از آنها حمایه کن ! .. در بین آنها برادرم را نیز بتوسپردم ، ای خدای توانا ! .. او را برای این دوزن بد بخت و سیه روز از فلاکت های آینده نگاه داری و ما را ازین بیش بداغ جدائی او مسوزان ! ... دختر آهسته آهسته سر خود را بلند میکند ... در چشمانش قطرات اشک دیده میشود از لبانش صدای خفیف می برآید و میگوید : - ای خدای من ! تمام آنها ئیکه درین شب تاريك و موحش برای وطن خویش می جنگند همچنین آن انسانهای بدبخت و بیچاره را !... يك كمی سكوت می کنند در لبان خود سوزشی حس کرده با گلوی گرفته میگوید : - و ... او را ... او را ... هم ! ... دیگر چیزی نمی گوید ... دست های خود را بزمین گذاشته خاموشانه قدر است می ایستد ... از چشمانش اشك جاری است روی گونه های زنی که بالای سرش ایستاده هم قطرات اشك ديده میشود ... با قدم های ملایم بطرف پنجره میروند ... دختر پیشانی عرق آلود خود را به آئینه های سرد پنجره می چسپاند ... چشمان خود را کشاده در تاریکی شب اطراف را از نظر گذرا نیده میگوید : - عمه جان ، گمان میکنم حرب خیلی مدهش است ! . . هنوز هم زخمی می آورند ! . . - دخترم حقیقتاً خیلی مدهش است زیرا زخمی های دشمن زیاد می آید ! .. - خداوند همه شان را نگاه کند ! .. - ما باید در حق هم وطنان خود بیشتر دعا کنیم ... - عمه ! آنها هم انسان هستند و برای يك ایده آل می جنگند ! .. - ماریا آنها برای استیلای وطن ما می جنگند ! - نظریۀ شما صحیح است ولی در بین شان کسانی هم یافت میشوند که برای استیلای وطن ما چشم ندوخته اند .. - 114 -