Page 113

عشق و وظیفه یا شب اخیر چشمانش سر از پر میشود در پرتو روشنی صبح روی رخسارهایش می درخشد!. ماریا چرا گریه میکنی ؟.. نمیدانم؟. از من چیزی نپرسید!.. ضابط دستهای كوچك دوشیزه جوان را در بین دست های سوزان خود میگیرد.. لبهای آتشین خودراروی انگشتان لطیف او گذاشته می بوسد و میگوید: ماریا این اشكهائیكه از چشمانت میریزد مرا مسعود میسازد!.. حال ازینجا مانند طفلی که مسرتش نامحدود باشد جدا میشوم خیلی سعادت مندهستم ماریا آنقدر سعادت مند هستم که هیچ تصور کرده نمیتوانی!. با دستهای خود موهای پریش دختر را نوازش میدهد. به عمه ات سلام مرا بگو!. وعذر کن که مرا عفو کند!:. من به حرب میروم باز گشتن مجهول است !.. خدا میداند که چه میشود!.. تکرار دست های دختر را میبوسد و میگوید:.. برو ماریا خدا حافظ... میروید فاروق بی !.. بکلی میروید ؟ خیر ماریا انشاالله باز می آیم !.. دختر گریه کنان میگوید: فاروق بی انتظار شما را میکشم ! . . برای شما و برادرم هر شب پیش خداوند دعا میکنم !.. ضابط برای پنهان کردن دو قطره اشکی که در نوك مژگانش جمع شده است دست خود را بلند کرده بروی پیشانی میگیرد. با يك آواز لرزان میگوید: ماویورا ، آیا مرا عفو کرده ای ؟.. دختر ساکت مانده وجواب نمیدهد ... بگو ماریا مرا عفو نمودی ؟.. تا با روح مستریح برو !.. دختر با وضع پرهیجان سر خودرا بلند میکند چشمهای اشك آلود خود را بچشمان سیاه ضابط دوخته میگوید: آیا میخواهید شمارا عفو نمایم؟.. خوب !..!..!.. - ١٠٦ -