Page 879

(٣٠٤) شده بود از طرف موسیو سیلون لوی مطالعه شد. چون مقارن همین زمان هیئت کاروان زردهم نوشته هایی از گیلگت و کشمیر خریداری نموده و برای مطالعه نزد سیلون لوی فرستاده بود مدفق مذکور همه این نوشته ها را تحت عنوان : « نوشته های سانسکریت بامیان و گیلگت در شماره ( ژانويه ـ مارس ) سال ١٩٣٢ مجله ژورنال از یاتیك مطالعه کرده است. اگرچه يك قسمت نوشته های مذکور جدید و مربوط به قرن ۷ یا ۸ مسیحی است معذالك خلص مطالعات سیلون لوی را ذیلاً شرح میدهیم : سیلون لوی روی همرفته نوشته های سانسکریت بامیان را از روی اقسام رسم الخط به چند دسته تقسیم میکند : (۱) نوشته هائی که نوع رسم الخط آن را «کوشانا» یاد کرده و در میان نوشته های مکشوفه مذکور از همه قدامت دارد زیرا آنها را مربوط به قرن ٣ و ٤ مسیحی میداند و مقصود عمدۀ ما را درین مبحث تشکیل میدهد (٢) نوشته های اخیر ( گوپتا ) مربوط به قرن ۷ و ۸ م (٣) انواع رسم الخط های آسیای مرکزی از قبیل نمونه های ختن و کوتچه وغیره . پس از قرن سوم مسیحی گرفته تا قرن هشتم نمونه ٥ قرن رسم الخط های مختلف سانسکریت از معبد بامیان بدست آمده و علت اختلاف رسم الخط ها را دانشمند فرانسوی مذکور چنین شرح میدهد که در کتابخانه معبد یا کتب نقاط مختلف را جمع آوری نموده بودند و یا کاتب های نقاط مختلف در خود درۀ بامیان به نقل و نوشته آنها پرداخته اند . از روی تحقیقات موسیو سیلون لوی چنین معلوم میشود که عدۀ زیاد قطعات کوچك نوشته ها مربوط به فصول رساله های «ابهی دهر مه » است که پیروان طريقه « بزرگ نجات » بودائی آنرا بیشتر میخواندند ولی چون عامل مشخص مثبتی در آن دیده نشده است و موضوع وسبك يكنواخت است تشخیص دقیق رساله خوب نمیشود « معذالك چون كلمۀ » بودیس اتوا « در آن زیاد