Page image — the source of record
Machine transcription
(٢٥١)
روی مسکوکات خود نقش کرده و با اینکه سکههای مذکور یادگار زمانههائی
است که هنوز داخل آئین بودائی نشده بود بهرحال از روزیکه پیر و این دیانت
شد و بودا را روی سکه خود نقش کرد دوره جدید و بیسابقهای بهروی آئین مذکور
بازگردید. اهمیت این مسئله از نقطه نظر سیاست و توسعه دین بودائی در آفاق دوردست
آسیائی چیزی است که بجایش در اطراف آن صحبت خواهد شد عجالتاً موضوع
را از نقطه نظر تحولی نگاه میکنیم که در نفس آئین مذکور پدید آمد. قراریکه در حصهٔ
دوم فصل پنجم جلد اول (صفحه ٤٤٣) نوشتیم سومین محفل بزرگ مذهبی بودائی
در عصر اشوکا پادشاه موریا تشکیل شد و در آن علاوه بر ترتیب و تنظیم قوانین
مذهبی و پارهٔ تصمیمات دیگر اعزام مبلغین به نقاط غیر بودائی هند و ممالک بیگانه
تصویب شده بود دین بودائی بعد از وفات (ساکیا مونی) تا ٥ - ٦ قرن منحصر به
یک طریقه بود که آنرا هینایانا Hinayana یا (راه کوچک نجات) یا طریقه جنوب
میگفتند و قوانین آن در محفلی که ذکر شد در شهر (پتالی پوترا) در عصر اشوکا
معین شده بود. بعد ازینکه آئین مذکور در آریانا رواج یافت فضای آزاد تری
که شرح دادیم عالمائی با افکار وسیعتر بمیان آورد و کم کم در اثر تجویز علمای
کاندهارا و کاپیسا زمزمه تعدیل و اصلاح اصولات قدیمه بلند شد تا نوبت
به حکمفرمائی امپراطور مقتدری مانند کنیشکا رسید و در سایه حمایت او علمای
بودائی آریانا برای عملی ساختن نظریات خود موقع مساعد یافتند به امر کنیشکا
محفل بزرگی مرکب از پانصد نفر علمای متبحر در حوالی پایتخت زمستانی امپراطور
در پشاور جمع شدند. رئیس این مجمع بزرگ «وازومیترا Vasoumitra» عالمی
بود از گندهارا که در فلسفه و علوم مذهبی در تمام امپراطوری کوشان نظیری نداشت
و بعضی طریقههای مخصوص «مهایانی» او را هفتمین صدر علمای بودائی لقب دادهاند.
«پارسوا Parcval» مشاور مذهبی دربار کنیشکا که همیشه باشخص سلطان
در مقر سلطنتی او در کاپیسی، گندهارا و پشاور و کشمیر میزیست و به امپراطور
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.