Page 174

بیت هر کو ننهد گوش سوی پند عزیزان بسیار پشیمان گردد انگشت ندامت تصریح این تعمیه آنکه چون شهریار کامگار ظل جهاندار دریافت که از غایت سرکشی و نخوت آن مدیر وخیم العاقبت دست شفاعت در دامن اعتذار و ذیل معذرت نمی آویزد واز راه مصادقت روی در وادی موافقت آورده نوعی نمی سازد که مواد رویه وحشت یکجای از میان برخیزد رای ممالک آرای شهریار عدو بند جهان کشای که پیرایه دین و دولت و عنوان نامه فتح و نصرت است اقتضای آن فرمود که لشکر ظفر اثر بطرف آن مدبر خود سر کشیده او را از نو گوشمالی بسزا دهد که بگرداپای غرور و پندار از حد قوت و حیز مکنت خود فراتر ننهند والا . بیت آن سیه دل که شد از جام هوا مست غرور فتنه انگیز تر از غمزه جانان گردد مگر چون ایام زمستان در پیش ولشکر نصرت اثر از پس تردد کوفته و مانده و بند و بست ممالک محروسه حسب دل خواه نشده بود و قحط غله از تراکم عساکر علاوه روی آورد بموجب الامور مرهونة باوقاتها این عزیمت موقوف بوقت بهار داشته متوجه رعیت پروری و داد گستری گردید و سردار عبدالرحمن خان که از سمت میمنه برگشته سردار جلادت شعار محمد اسماعیل خان از وی چمائی گزیده بود از گفته پل کوچه روانه غوری شده سردار محمد اعظم خان در خصوص استمداد متواتر احوال با و میرساند اوهم نصیر خان جرنیل را با جمعی از سوار و پیاده روانه نموده بود و چون نصیر خان جرنیل بحد ايبك ميرسيد خبر فرار شدن سردار محمد اعظم خان سامعه کوب او شده هر کس بر جائی و هر احدی بمکانی پیشمرده ماند تا آنکه سردار محمد اعظم خان خود از راه بلخاب وارد تخته پل شده از انجا بغوری رفت و سردار عبدالرحمن خان چون به رسیدن او مطلع شد بعزت تمام ویرا داخل اردو نموده اسباب حشمتش بر پاداشت و خاطر رمیده آن گریخته پا را تسلی کرده دلجوئی تمام فرمود درین اثنا مردم کوته بین فساد کیش و فتنه جویان نا عاقبت اندیش توقف حضرت اعلی را تا ایام بهار بر زبونی حال خیر اشتمال آنحضرت حمل نموده برای سردار عبدالرحمن خان نوشتند که فرصت را از دست نباید داد . بیت مده فرصت از دست اگر بایدت که گوی سعادت ز میدان بری که فرصت عزیز ست چون فوت شد بسی دست حسرت بدندان گزی مصرع پیش دستی آن که نبود دست پیشی را بصل هرگاه اراده یورش ايندك مركوز خاطر است بالفعل لازم که هنوز حكومت خصم قرار نگرفته و لشكر مخالف با موافق مخلوط است و دلجوئی قریه بچنان نکرده علاوه سپاه کابل که ناشد است از عیالهای ایشان مطالبه طلب آنها نموده هر گاه فرصت یافتند ناچار رویه بنطرف خواهند نهاد بنابرین امورات و برائت سردار عبدالرحمن خان (١٥٥)