Page 68

(٦١) جنگ نامه بدست یلان زنده در بند شد روان طبل شاهی نوازنده گشت بفرمود آنکه که بند گران بلی هر کجا شیر در گیر شد سپاهش زهر گوشه بگریختند پراگنده رو از گون روی و زرد سوی شهر کابل نهادند رو دل شاه ازین مژده خرسند شد رخ شاه چو خورشید تابنده گشت ببندند در پای آن پهلوان ز دست فلك با بز نجیر شد بسی خون دل از مژه ریختند هراسان و ترسان زبیم نبرد تهی از زرو وزینت و آبرو (۱) آگاهی یافتن افضل از گرفتن حیدر و از راه برگشتن و رفتن بر سر کوهستان جنگ کردن در سید آباد و شکست خوردن آنم به اقفای راه افضل پرز کین (۲) که این سان بر انگیخت نیرنگ را بگفتا دریغا شد از دست کار کسی کو همی میرد از دست زهر چنین گفت پر خشم آن نام جو بدل گفت در شهر پیش پدر بباید یکی دست بر دستهان خبر یافت از کار چرخ برین به صلحش ربود از کف این چنگ را چه سود این زمان کوشش کارزار بس از مرگش از باك ناید بکار سوی باز گشتن همی تا فت رو چرا با بدم رفت افگنده سر نمایم به خیل کوهستانیان (۱) حقایق تاریخی مربوط باین جنگ در مقاله ۲۸ کتاب (حال و رویدادهای تاریخی تحت عنوان «چطور دروازۀ حصار غزنی به هوا پرید» شرح یافته علت کامیابی شاه شجاع و انگلیس ها درین جنگ خیانت سردار عبدالرشید خان خواهر زاده امیر دوست محمد خان بود که ضعف نقطه استحکام شهر را دروازه کابل قلمداد نموده بتن نشان داد و انگلیس ها صبح ۲۳ جولای ۱۸۳۹ با نقب دروازه مذکور را به هوا پرانده و بعد از جنگ بسیار شدید تن به تن سردار غلام حیدرخان حاکم غزنی چاره ئی جز تسلیم نداشت . (۲) سردار افضل خان برادر سردار غلام حیدرخان بود امیر دوست محمد خان چنین سنجش نموده بود که سردار غلام حیدرخان از داخل حصار غزنی مقاومت کند و سردار محمد افضل خان باقوای معیتی خود از بیرون ناگاه کند دشمن به پیرامون شهر نزديك شود ولی متاسفانه در لحظۀ اخیر و حساس برادر بزرگ خواست که داخل حصار شده و هر دو از داخل دفاع نمایند به این ترتیب نقشه برهم خورد و خلاف نظر دو برادر در کامیابی دشمن بی تاثیر نماند .